.

Anlar...

2011-01-01T10:40:00.000-08:00

''Çoğumuzun yaşamında öyle anlar vardır ki dünkü gibi olabilmek için dünyayı, herşeyimizi verirdik; üstelik o dün takdir edilmeden ve keyfine varılmadan geçip gittiği halde....''
William Edward Hartpole

Yeni yılın ilk gününe küçük ailemiz, güneşli ve soğuk bir günde Datça'da girdi. Her yıl başı kendime bir dolu hedefler koyan ben, bu yıl için günlüğümün ilk sayfasına sadece yukarıdaki sözcükleri yazdım..Bu yıl sadece an'lar önemli ve pişman olunmayacak dünleri en aza indirmek..Herkese mutlu yıllar ve bu yıl hayatınızın en güzel yılı olsun...( bu blogu okuyorsanız bunun sadece ve sadece sizin elinizde olduğunu biliyorsunuz değil mi??? :))

Kış Geldi...

2010-12-13T02:25:00.000-08:00

Kış tüm hızıyla bir anda geliverdi değil mi???
Bu sıralar,

Zor geçen bir günün ardından sıcak ve güvenli evime girip, kapıyı kapatıp tüm dünyayı dışarıda bıraktığımda,
Sıcak bir duş aldığımda,
Mutfaktan gelen harika kokuları içime çektiğimde,
Yumuşacık bir battaniyenin altında kısa bir şekerleme yaptığımda,
Yağmurdan sırılsıklam eve gelip, ıslak elbiselerden kurtulup,ısındığımda,
Renkli bereler ve eldivenlerime
Soğuk bir öğleden sonrayı evde sadece istediklerimi yaparak geçirdiğimde,

Yağmurlu bir akşam saatinde taksi bulduğumda,
Bir bardak çay içimi ve ellerimi ısıttığında,
Üşüyen elimi sevgilinin elinde ısıttığımda,
Kaygısızca her su birikintisine girdiğimde bana çocukluğumu hatırlatan mavi lastik çizmelerime,
Evde mumların yandığı uzun kış akşamlarına
Hergün köpeğimle parkta yürüyüşlerimizden toplayıp eve getirdiğimiz kozalaklara, kuru yapraklara
Bir cafe'de dışarıda oturup ağzımı yakan bir fincan sahlep içtiğimde
Pencerelere varan yağmurun sesini dinlediğimde

Bu mevsimi, bu anları yaşadığım, ve keyfine varmayı öğrendiğim için şükran duyuyorum..

Bir oğulun ardından...

2010-11-19T02:44:00.000-08:00

İki yıl kadar önce ilk blog yazımı yazdığımda, bu işin bana yepyeni dünyalar açacağından hayatıma yepyeni insanlar sokacağından kesinlikle habersizdim..Yepyeni dostlar edindim, kimileri zaman içinde sanaldan gerçeğe de dönüştü. Dünyanın diğer uclarından farklı ve özel, harika insanlar tanıdım..Kimileriyle iletişim kursam da, kimilerini sessizce takip ettim, onlardan çok şey öğrendim..Avusturalya'dan Verandah House blogunu yazan Judy'de sessizce takip ettiklerimden, dekorasyon zevkine hayran olduklarımdan...

Üç ay kadar önce yazdığı bir yazıda 17 yaşındaki oğlu Nate'in feci bir trafik kazası geçirip, bitkisel hayatta hastanede olduğunu yazdı. Nate feci şekilde yanmış olsa da, koma sonrası hayatı bilinmezlerle dolu olsa da, Nate'in tekrar aralarına döneceğinden emindi Judy. Umudunu korudu, blogunu takip edenlere korkularını hissettirmedi, ve hayata sıkı sıkı tutundu...

Dün yazdığı yazısında, 3 ay ve 19 ameliyat sonrası sevgili oğlu Nate'i üç gün önce toprağa verdiklerini yazmıştı. Yazdıklarında derin üzüntüsü kadar Nate'in çektiği tüm acıların bitmesinden dolayı hissettiği huzuru da hissettim. Ve sonunda herkese bir kaç mesajı vardı. Aslında hiçbiri yeni değil, hep bildiğimiz ama hep unuttuğumuz şeyler...

Her gününüzü sanki son gününüzmüş gibi yaşayın. Ne zaman sıranın size geleceğini bilemezsiniz..
İyi olun ve bonkörce verin ( karşılığında her zaman bunları alamasanız da)
Küçük şeylere üzülmeyi bırakın, kendinize ''o kadar önemli mi?'' diye sormayı unutmayın.
Para ve sahip olduklarımız önemsizdir, önemli olanlar arkadaşlarımızın ve ailemizin sevgisidir.
Ailenizin her fırsatta bir sürü fotoğrafını / filmini çekin.
Sürekli kendilerinin diğerlerinden daha iyi olduğu ile övünen insanlar, aslında desteğimize ve yüreklendirmemize ihtiyacı olan kederli insanlardır.
Yemek her akşam ailecek masada yenmeli. O anlar, bir aile olarak geçirebileceğimiz en özel zamanlar ve sevgiyle hatırlanacak anılar olacaktır.
Ve sonunda öğrendiğim en önemli şey affetmek oldu.Bundan sonra önemli olan benim. Artık eskisi kadar çok çalışmayacağım,oyun oynamaya daha fazla zaman ayıracağım. İç huzurumu meditasyon yoluyla bulmak istiyorum ve hepsinden önemlisi tüm zamanımı benim için önemli olan insanlarla geçireceğim..

Canımızın bir parçasını kaybetmeden, tüm bunları anımsamak ve yaşamak....Zor ama denemeli derim..

Hera

2010-09-30T07:17:00.000-07:00

Internette takip ettiğim yazarlardan biri sevgili köpeğini ''O benim Zen Ustam'' diye anlatıyordu. Bizim minik Zen Ustamız da bir yıldan fazla bir süredir bizimle yaşamaya devam ediyor.. Yaptığı tüm yaramazlıklar düşünülürse O'na Zen Ustası demek ne kadar doğru olur bilemiyorum ama....

Gün içinde onu izlerken, aslında hayatla başa çıkmak için bize ne kadar çok öğreteceği şey olduğunu düşünmeden edemiyorum. Yemek yiyor, oynuyor, uyuyor, bahçedeki çimlerin üzerine uzanıp uzun uzun manzarayı seyrediyor. Daha da önemlisi hiç bir zaman ne geçmişi düşünüyor, ne de geleceği, sadece şimdiki zamanda ve burada. Bizlere ve kendi küçük dünyasındaki diğer insanlara karşılıksız verdiği sevgi ise sonsuz..

Herkez için çok kolay değil biliyorum ama umarım bir gün sizinde bir Zen Ustanız olur...

Ruhu Doyuran Kitaplar (4): Mutluluk Projesi

2010-09-14T06:26:00.000-07:00

Bu yaz başında Migros'un tüm kitaplarda yaptığı %40 indirimden yararlanarak, istediklerimin yanında, bir kaç tane de sadece kapağını beğendiğim için aldığım kitaplar olduğunuda itiraf etmeliyim, ama şanslıydım ki içlerinden bir tanesi tam bir hazine çıktı. '' Mutluluk Projesi''

Beni okuyorsanız bilirsiniz, mutlu yada mutsuz olmanın, hayatımızın en güzel anının, gününü yada yılını yaşamamızın bir kader değil, seçenek olduğuna kuvvetle inanıyorum. İşte Amerikalı yazar Gretchen Rubin'de buna kuvvetle inananlardan ve oturmuş bir de proje gerçekleştirmiş. Son derece keyifli, eğlendirici, yüzlerce fikirle dolu, kolay okunabilen, harika bir kitap. Mutlu olmakla ilgilenenlere kesinlikle tavsiye edilir :))

Bu arada sayfalarında bir başka çok sevdiğim kitaba dokundurma yapmadan da geçememiş Gretchen...

''... Thoreau'nun Walden Pond'a taşınması, Elizabeth Gilbert'in ( Ye, Dua Et, Sev ) İtalya, Hindistan ve Endonezyayı dolaşması gibi radikal mutluluk projeleri de beni son derece heyecanlandırıyordu. Yeni bir başlangıç, kendini tamamen adama, bilinmeze yapılan yolculuk; bu arayışları aydınlatıcı bulduğum gibi, o insanların gündelik sorunlarını bir kenara bırakmaları da bana heyecan vermişti.

Ama benim projem farklıydı. Ben maceracı bir ruha sahip değildim ve olağanüstü bir değişimi üstlenmek de istemiyordum. ..... Bir ailem ve bırakın tüm bir yıl, bir hafta sonu bile ayrılmamı olanaksız kılacak sorumluluklarım vardı.

Daha da önemlisi, hayatımı reddetmek istemiyordum. Hayatımı kendi mutfağımda daha fazla mutluluk bularak aslında değiştirmeden değiştirmek istiyordum. Biliyordum ki sonunda mutluluğu öyle uzak bir yerde ya da olağandışı şartlar altında bulmayacaktım....''

Doğru söze ne denir??

Yaratıcılık

2010-09-01T03:45:00.000-07:00

''Yaratıcılık her birimizin içinde olan sanatçıya aittir. Yaratmak bağlantı kurmaktır. Sanat kelimesinin kökeni birbirine geçme, birbirine uymadan gelmektedir ki, bu bizim her gün yaptığımız bir şeydir. Hepimiz ressam olamayabiliriz, ama hepimiz sanatçıyız. Ne zaman bir şeyleri birbiri ile uydursak, yaratırız. Bu ekmek yapmakta olabilir, çocuk da, ya da günü yaşama da..''
Corita Kent

Bu sıralar yaratıcılık ile ilgili çok fazla kitap, blog ve makale okumakla meşgulum. Yaratıcılığın sadece ressamlara, ozanlara, yazarlara verilen tanrısal bir armağan olmadığını, hepimizin içinde bir sanatçı yattığını yeniden hatırlıyorum.

Etrafınızdaki çocuklara bir göz atın. Neredeyse istisnasız hepsi korkusuzca resimler yapıyorlar, yepyeni dans figürleri, şarkılar üretiyorlar, anlatacak sürüyle yepyeni hikayeleri de var.... Ama sonra bir gün büyüyoruz ve içimizdeki bu küçük sanatçıyıda derinlerde sımsıkı kapalı bir kutuya kapatıyoruz ve çoğumuz bu kutunun kapağını da bir daha açmıyor.

İlkokuldayken en ciddiye aldığım işlerden biri evimizin arka bahçesini bir tiyatroya dönüştürüp, arkadaşlarımla, mahalledeki diğer çocuklara kendi yazdığımız oyunları sergilemekti. Küçük bir oyuncu ve kimi zamanda yönetmen olarak neşeyle koşuşturup durduğumu hatırlıyorum.

Kasım ayındaki en büyük aktivitem ise, Aralığın başındaki doğum günüm için arkadaşlarıma davetiyeler hazırlamaktı. O zamanlar kartondan kesip hazırladığım küçük kartların üzerine yaptığım çalışmalara kolaj dendiğini yıllar sonra öğrendim. Ve otuz yıldan fazla bir süreden sonra tekrar bir kolaj yaptığımda ne kadar mutlu olduğuma en başta kendim şaşırdım.

Oturup çocukluğumu düşündüğümde içimdeki sanatçının ürettiği yığınla proje aklıma geliyor. Keyifle gülümsüyor ve sonrada o harika küçük sanatçının yavaş yavaş yok olduğunu hatırladıkça hüzünleniyorum. Ama hiç bir şey için geç değil, değil mi???

Ya sizin, sizin içinizdeki o küçük sanatçı neler üretirdi. Hatırlayın ve onun yaptıklarını tekrarlamaya çalışın ve bakın ne kadar mutlu oluyorsunuz.....

Zaman

2010-08-29T02:18:00.000-07:00

Dün hiçbirşeye yetişemediğim için kendi kendime şikayet edip dururken, internette aşağıdaki sözler karşıma çıkıverdi. Sonuç: Anında sızlanmayı kestim...

''Sakın hiçbir şeye zaman bulamıyorum demeyin. Pasteur, Michelangelo, Rahibe Teresa, Leonardo Da Vinci, Thomas Jefferson ve Albert Einstein'a bir günde verilen saatlerin sayısı, size verilenle tıpatıp aynı''
H.Jackson Brown

Değişim

2010-08-07T08:11:00.000-07:00

Bu sıralar büyük değişimlerin, önemli kararların hemen kıyısında olan arkadaşıma:

'' Değişim korkmamız gereken bir şey değildir. Aslında hoşgeldin diyerek karşılamamız gereken bir durumdur, çünkü eğer değişim olmasaydı, bu dünyada hiçbir şey büyüyemez,çiçek açamaz ve yine bu dünyada hiç kimse olması gereken kimse kişi olma yolunda ileriye doğru hareket edemezdi''

Yazan: bilinmiyor Çeviren:ben

Lululemon Manifesto

2010-07-27T09:01:00.000-07:00

Lululemon Vancouver'da kurulmuş spor kıyafetleri satan bir şirket, ve kendilerine harika bir manifesto yazmışlar. Çok sevdim ve hemen Türkçe'ye çevirdim. Aslına bir göz atmak isterseniz adres http://www.lululemon.com/

• İçebildiğin kadar su iç. Su vucuttaki istenmeyen toksinleri dışarı atar ve beynimizi keskin tutar..

• Spor yaparak sağlanacak günlük bir doz endorfin, daha iyi kararlar vermene, kendinle barışık olmana ve stresi azaltmana yardımcı olacaktır.

• Her gün seni korkutan bir şeyi yap..

• Dinle, dinle, dinle ve sonrada stratejik soruları sor..

• Uzun ve kısa vadeli hedeflerini yılda dört kez yaz. Önümüzdeki bir, beş ve onuncu yıllar için iki kişisel, iki iş, iki de sağlık ile ilgili hedef belirle. Hedef belirlemek bilinçaltını harekete geçirir.

• Hayat aksiliklerle, başarısızlıklarla doludur. Başarı onları nasıl hallettiğinle ilgilidir.

• Hayata bakışın, kendini ne kadar sevdiğinle direkt orantılıdır.

• En çok ilgilenilmesi gereken konular, en az ilgilenilmesi gerekenlerin önünü asla kapamamalıdır..

• Stress hastalıkların %99’u ile ilgilidir..

• Kıskançlık istediğinin tam tersi yönde çalışır..

• Dünya hızla değişiyor. Eğer değişikliklere uyum sağlamak için beklersen iki adım geride kalırsın. Şimdi yap, şimdi yap, şimdi yap.

• Arkadaşlar paradan daha önemlidir..

• Derin nefes al ve şimdiki anın değerini bil.Şimdiki anda yaşamak hayatın anlamı olabilir.

• Çeşitli vitaminler al. Küçücük bir mineralin sağlığındaki bir dar boğazı aşmana nasıl yardımcı olacağını bilemezsin.

• Emekli maaşının yeterli olacağına güvenme.

• Er geç başına gelecek ölümünü gözünün önüne getir. Şimdiki zamanı nasıl yaşadığına dair inanılmaz etkileri olacaktır.

• Beynimizin bilinçli kısmı bir seferde tek bir düşünceye odaklanabilir. Olumlu bir düşünce seç.

• Denizin kenarında yaşa ve suyun üzerinden akan saf ve tuzlu havayı içine çek.

• Bir bitkiyi sulamadan önce ve sonra izle ve bunun faydaları bedenin ve beynin ile ilişkilendir.

• Yoga yap,ileriki yaşlarda aktif sporun içinde kalırsın..

• Dans et, şarkı söyle, diş ipi kullan ve seyahat et..

• Çocuklar hayatın orgazmıdır.Nasıl birini yaşamadan orgazmın ne olduğunu bilemezsen, doğada onlara sahip olmadan çocukların ne harika şeyler olduğunu anlamana izin vermez.

• Başarılı insanlar ‘dilemek’, ‘yapmalıyım’ ve ‘denemek’ sözcüklerini ‘yapacağım’ ile değiştirenlerdir.

• Yaratıcılık şimdiki anda yaşadığında en üst noktaya ulaşır.

• Doğa, yaşama ve üreme şansımızın daha çok olması için hepimizin sıradan olmasını ister. Sıradan olmak en alttakilerden biri olmaya ne kadar yakınsa, en tepeye de o kadar yakındır ama her durumda berbat bir hayatın olur.

• Mutfak tezgahının üzerinde kimyasal temizleyici kullanma. Eninde sonunda birisi orada sandviç yapacaktır.

• Derini yenilemek için günde bir kez terle.

• İletişim karışık bir şeydir. Her birimiz her kelimenin anlamının küçücük de olsa farklı yorumlandığı değişik değişik ailelerde büyüdük. Bir anlaşma ancak her iki taraf da memnuniyetin şartlarında ve zamanlamasında anlaşırsa, anlaşmadır.

• Dünyaya ne yapıyorsak kendimize yapıyoruz.

• Mutluluğun peşinden koşmak, tüm mutsuzlukların kaynağıdır.

Yaz Okumaları

2010-07-19T07:35:00.000-07:00

Bugün farkettim ki yaz ayları en çok kitap okuduğum aylar oluyor. Sıcak öğleden sonralarında evin serin gölgeliğine sığınıp, yan gelipte yatıp kitap okumanın keyfini başka hiç birşeyde bulamıyorum.

Geçen haftalarda Migros, tüm kitaplarda %40 indirim yaptı. harika bir kampanya. İnsanların şaşkın bakışları arasında, Sevgili ile torba torba kitap alıp çıktık. Fiyatları böylesine ucuzlayınca almayı düşünmediğim kimi kitaplarıda alıp çıktım..

Aralarından 1-2 satır sizlerle paylaşayım mı??

- Kader seni güldürmüyorsa, espriyi anlayamadın demektir.

Shantaram- Gregory David Roberts

-Hayatınıza bir ölçü maneviyat, iki ölçü mutluluk, bir avuç huzur ve bir tutam da keyif eklemezseniz ömrünüz yüz yılı da geçse tadı tuzu olmaz.

İkinci Hayat - Prof Dr Osman Müftüoğlu

Resim: Holly Farrell

Günah

2010-06-15T00:49:00.000-07:00

Hayata karşı işlenilen bir günah varsa, bu günah, hayattan umut kesmekten çok, başka bir hayat umup bu hayatın muhteşemliğini gözden kaçırmakta yatar.

Albert Camus

Araya seyahatler girdi, sonra yaz için Datça'ya geldik ve bir baktım ki bu en sevdiğim bloguma uğramadığım yine aylar olmuş. Öncelikle herkese keyifli bir yaz dilerim ve büyük yazarın bahsettiği günahtan uzak durmayı sakın ihmal etmeyin..

40 yaş

2010-04-12T00:56:00.000-07:00

Bugün doğum günüm değil üstelik 40 yaşını da geçeli bir kaç yıl oluyor. Ama bugün sabah parkta Hera ile yürürken ( bu sıralar bu yürüyüşler günlük meditasyonlarımın yerine geçmeye başladı) uzun uzun hayatımdaki dönemleri düşündüm. Pek çok farklı döneme ayrılabilir ama galiba en kolayı 10 senelik dilimler olurdu. Bu yıllarda ne mi yaptım?

0-10 galiba iyi bir çocuk olmaya çalışıp durdum

10-20 bir türlü bitmek bilmeyen yıllardı. Büyümek kendi hayatımı kurmak için hayal kurup duruyordum.

20-30 hayallerin gerçeğe dönüşmeye başladığı ama zor yıllardı..

30-40 nasıl geçtiğini anlayamadım. Yanlızdım ve bir şeylerin değişmesinin gerektiğini yavaş yavaş farkediyordum

VE , işte o sihirli yaş

40 + ne oldu bilmiyorum ama artık kalbimin sesini dinlemeye başladım. Ailemin, arkadaşlarımın, patronumun ne istediği değil benim kendim için ne istediğim önemli olmaya başladı. İşten ayrıldım, okumaya,yazmaya, seyahat etmeye daha çok zaman ayırdım, sonunda gerçek aşkımı buldum. Beni her gün besleyen ve büyüten bir aşk oldu bu, öncekiler gibi tüketen değil. Ve hayatımın bu en güzel yılları halen devam etmekte, ama 40-50 arası nasıl geçecek onu da merak etmiyor değilim..

Bilmiyorum bu satırları okuyan sizler kaç yaşındasınız. Belki de 40 yaşınıza daha koca bir ömür var.Ama hiç gecikmeyin siz, kalbinizin sesine şimdiden kulak vermeye başlayın. Başkalarının size diktiği elbiseleri giymektense, kendi modanızı yaratın. İnanın olacaklara çok şaşıracaksınız..

Para para para

2010-03-27T23:04:00.000-07:00

Burada çoğunlukla ruhsal zenginliklere nasıl ulaşabileceğimiz konusunda kendimce bir şeyler yazmaya çalışıyorum ama tabi bir de hayatımızda olmazsa olmaz para var....Çok paraya sahip olmak eğer becerebilirseniz ve sabredebilirseniz aslında oldukça basit. Bu konuda içimdeki ve geçmişimdeki finansçı der ki....

- Parasal zenginlik çok daha fazla çalışarak değil, yatırım yaparak elde edilir.

-Başkalarını (çocuklarınızı, ailenizi, yabancıları) boş yere para ile mutlu etmeye çalışmayın.

-Ama herşeyden önemlisi, ne kadar para kazanırsanız kazanın -az ya da çok- her zaman daha azını harcayın..

Size bir hediye..

2010-03-20T22:55:00.000-07:00

Bugün harika bir hediye aldığınızın farkındamısınız?

Paketi açın ve içinden ne çıkıyor bir bakın bakalım..

BUGÜN.

Her yeni gün bize verilmiş bir hediyedir.Bugün bize verilmiş bir hediyedir.

Hediyeyi minnertarlıkla kabul edin ve her yeni günde küçücük de olsa, kendiniz ve başkaları için bir farklılık yaratmayı ihmal etmeyin..

Dersler

2010-02-06T01:10:00.000-08:00

Farkettim ki hayatımdaki tüm önemli dersleri şu 3 şeyden öğrenmişim

- İlişkilerim

-Sağlığım

-Para

Öğrenilenleri unutmamakta fayda var. Yeni dersler her an kapıda olabilir.

Kış

2010-01-23T01:43:00.000-08:00

İstanbul'da nihayet kar başladı. Hava zaten bir kaç gündür iyice soğumuştu. Kışın bu günleri keyifle eve kapandığım ve zorunluluk olmadıkça adımımı dışarı atmadığım zamanlar. Evimi galiba en çok böyle havalarda seviyorum.

Evde olmak beni bir şekilde dışarıdaki hayattan soyutluyor, kendi içime dönme fırsatı yaratıyor. Düşünüyorum, okuyorum, hayal kuruyorum ve özellikle akşamın indiği, mumların yandığı saatlerde sessizliğin tadını çıkartıyorum ve tüm bu an'lardan, saatlerden doyasıya besleniyorum. İlkbahar'ın, Yaz'ın yeri bambaşka ama ben Kış'ı da çok seviyorum.

Hayatımın en güzel yılı

2010-01-01T01:55:00.000-08:00

Bu blogu yazmaya başladığımda yola tek bir amaçla çıkmıştım. 2009'u hayatımın en güzel yılı yapmak. Mutlu olmanın, huzurlu olmanın kadere kısmete bağlı olmadığını, her an tekrar tekrar yaratılması gerektiğini biliyordum. Bu bloga zaman zaman kısa kısa yazdığım notlar, kendi kendime yaptığım hatırlatmalardı aslında, ama o notları sizlerle paylaşmayı da çok sevdim....

Peki sonuç ne oldu??? 2009 gerçekten hayatımın en güzel yılımıydı?? Kesinlikle EVET...

Güneşli pırıl pırıl günlerimde oldu, berbat geçen zamanlarda ama şartlar ne olursa olsun ruh halimin benim seçimim olduğunu hiç aklımdan çıkartmadım.Özellikle yağmurlu günlerde hayatımda oldukları için şükrettiğim şeylerin listesini defalarca okudum.Çoğu kez ne kadar şanslı olduğuma inanamadım. Daha önce yazmıştım,her doğum günümde, girdiğim yaş kadar maddeyi alt alta defterime yazarım ben. Şükrettiklerim arasında ailemde vardır dostlarımda, bilgisayarımda, Eti limonlu pop kek'te...

Peki şimdi bu yolculuk bitti mi?? Yolculuk yaparken aslolan hedefe varmak değil, yolun keyfini çıkarmaktır ve ben de bu yolculuğu çok sevdim. Ve evet şimdi yeni bir hedefim ve yeni bir yolculuğum var. 2010'u hayatımın en güzel yılı yapmak..ve söz bu yolculuk sırasında bu yıl daha fazla yazmaya çalışacağım..

Herkese harika bir yıl diliyorum..

Kurtlar

2009-12-20T05:40:00.000-08:00

Eski bir kızılderili efsanesine göre içimizde birbiriyle sürekli kavga eden iki kurt yaşarmış. Yıllar boyunca amansız ve kanlı bir kavga sürermiş aralarında. Öldüresiye bir savaş...

Biri neşe ,barış, sevgi, umut, huzur,alçakgönüllülük, şefkat, bağlılık, eliaçıklık, doğrular, empati ve nezaketten oluşurken,

Diğeri kıskançlık, öfke, üzüntü, pişmanlık,açgözlülük, suçluluk, yalanlar, kibir, küstahlık, kendine acıma, kin, aşağılık duygusu, üstünlük duygusu ve ego'yu barındırırmış içinde...

Peki sonunda kim mi kazanırmış?? Hangisini beslerseniz.....

Masallardaki mutluluk..

2009-12-16T09:34:00.000-08:00

Hikayeleri severmisiniz? Ben severim... Peki ya kendi kendimize anlattığımız hikayeler..

Hayat aslımda, kendimize kendimiz hakkında anlattığımız masallardan oluşmuyor mu? Bir bakın bakalım hikayeleriniz korku dolu, öcülerin cirit attığı masallardan mı oluşuyor, yoksa mutluluk dolu, huzurlu olanlarından mı?

Unutmayın mutlu olmak seçim yapmaktır.Her neye odaklanırsanız eninde sonunda ona mutlaka ulaşırsınız..

Hikayelerinizin hep mutlu sonla bitmesi dileği ile...

Önyargılar...

2009-11-20T01:30:00.000-08:00

Uzunca süredir kendi içimde önyargılarımla hesaplaşıyorum, çoğunluklada onlar yüzünden kaçan fırsatlara ve insanlara, yitirilen huzurlu anlara yanıyorum. Bu hesaplaşma ve uzlaşma belki de ömür boyu sürecek... Tüm bunlara kafa yorarken geçen günlerin birinde Pasadena YMCA toplantısında okunan ırkçılık karşıtı bir yemin internette dikkatimi çekti. Daha çok şahıslara karşı olan önyargıları ele alsa da ben bu yemini hayatımın her alanında uygulamaya karar verdim ve günlük defterime koca koca harflerle kaydettim. İşte size bir tercümesi....

Herkesin birey olarak değeri olduğuna inanıyorum

Herkesin saygı ve şerefe layık olduğuna inanıyorum.

Önyargılı her düşünce ve hareketin zararlı olduğuna inanıyorum; eğer bunlar benim düşünce ve hareketlerim ise başkalarına olduğu gibi bana da zarar verirler.

Dolayısıyla bugünden başlayarak her gün düşüncelerimden ve hareketlerimden ön yargıyı yok etmeye çalışacağım..

Her fırsatta başkalarını ön yargılarından vazgeçirmeye

Herkesi saygı ve şerefle değerlendireceğime,

ve tüm bunların dünyayı daha güzel bir yer kılacağını bilerek hergün bu yeminime sadık kalmak için çalışacağım.

Sonbahar Çiçekleri...

2009-11-10T10:00:00.000-08:00

Mutluluk bakmasını bilene her yerdedir....İşte parkta bir sabah yürüyüşünden Hera ile bulduklarımız, şimdi evdeler. İlk çiçekler Hera'nın çimenlerde buldukları, ikinciler ise benim...

Ama bunlar sevgili blog komşum kek ve kahve'ye....Beni harekete geçirdiğin için çok teşekkürler...

Nefes Farkınladık Meditasyonu..

2009-10-10T02:13:00.000-07:00

İşte benim en sık yaptığım meditasyon..Başlangıçta 10-15 dakika ideal süre olsa da, siz fırsat buldukça bir kaç dakikalığına da olsa denemeye çalışın. Sakinleşmek için bire bir...

Sandalyede veya bağdaş kurmuş olarak yerde, omurganız dik, rahat bir pozisyonda oturup gözlerinizi kapatın......Dikkatinizi içinize yöneltin ve nefes alıp vermenizin farkında olun...... Nefes alıp vermenizin süresini değiştirmeye çalışmayın, sadece şu anda olduğu biçimiyle farkında olun..... Siz farkında olmaya başladıkça, nefesiniz zaten doğal olarak değişecek ve daha derin nefes almaya başlayacaksınız......Vücudunuzdan içeri giren ve dışarı çıkan nefesi hissedin.......Karnınızın nefes aldıkça şiştiğini hissedin.......Sonrada nefes verdikçe indiğini.......Eğer aklınıza düşünceler üşüşmeye başlarsa ( ki mutlaka başlayacaktır) sadece farkına varın ve dikkatinizi tekrar nefesinize yönlendirin......Eğer düşüncelerin içinde kaybolduysanız, bunu fark ettiğiniz anda, kaybolmaktan kurtulursunuz......Basitçe, düşünceler gitmiş, siz nefesinize geri dönmüşsünüzdür..... Meditasyonu sonlandırmak için gözlerinizi açın ve ayağa kalkmadan evvel bir süre daha oturmaya devam edin....

Sonbahar

2009-10-05T07:10:00.000-07:00

Serinleyen havaların

Sararıp düşen yaprakların

Sıcaklara göç eden kuşların

Satıcılarda kestanelerin

Pazarda narların

Sıcacık çayların

Yağmurdan sonra çıkıveren güneşin

Kışlıklardan çıkarılan kazakların

Tepenize düşüveren palamutların

Keyifli bir hüznün

Çorapların

Balıkçıda palamutların

Erken kararan akşamlarda yakılan mumların

Yeni başlangıçların

Akşamları sevgiliye daha bir sıkı sarılmaların

Şehri keşfetmeye başlamanın

Uzun yürüyüşlerin

Battaniyelerin

Televizyonda dizilerin yeni bölümlerinin

Parkta düşen yaprakları seyretmenin

Zamanı geldi artık...Keyfini çıkartmayı unutmuyorsunuz değil mi??

Sonunda geldi...

2009-09-25T08:25:00.000-07:00

Ailemizin bu yeni ve minik ferdini ne kadar çok beklediğimizi daha önceden yazmıştım, ve ,işte Hera şimdi bizimle. Aslında geldiği 3 hafta kadar oluyor ama bazı sağlık sorunları vardı, dolayısıyla iyileşmeden burada sizlerle tanıştırmak istemedim...Tüm yavru köpekler gibi çok oyuncu ve yaramaz. İstedikleri ise maması ve suyu dışında sadece sevgi ama bol bol.. Hayat aslında onların gözünden bakınca ne kadar basit değil mi??

Yaz Bitti...

2009-09-04T02:25:00.000-07:00

Evet yaz bitti..Yine İstanbul'dayız. 2,5 ay huzurlu maviliklerde yaşadıktan sonra, İstanbul'a alışmak insana zor geliyor. Ama İstanbul bu hemen insanın kanını kaynatmaya başlayıverir. Döndüğümüzden beri yerleşmeye çalışıyorum, keyifle çantalarımı açıp, yaz'ın anılarını buralara yerleştirmeye çalışıyorum. İşte harika 2009 yazından çantamdan çıkanlar ve aklımda kalanlar...ÇANTAMDAN ÇIKANLAR

Litrelerce organik zeytinyağı
Tabiki badem, kabuklu olanlar kış dekorasyonu için
Yüzlerce fotoğraf
Yeşil mandalina
Nihat Abi'nin yeni kitabı
Güneşte kurutulmuş domatesler, naneler, biberiyeler
Sahilden toplanmış deniz kabukları, taşlar, camlar
iki harika yağlı boya tablo
Yeni favorim organik limon ve zencefilli marmelat
Sonunda nihayet yeniden üretilen kara incir sirkesi

AKLIMDA KALANLAR

Datça'nın mavi denizi
Güneş altında kahkahalar
Sevgili ile kumsalda uzun yürüyüşler
Dalgaların sesi ile uyanılan sabahlar
Dolunay geceleri sevgili ile çatıda içilen şaraplar
Arkadaşlarla, dostlarla, aile ile yenen uzun akşam yemekleri
Sahilde tembel zamanlar ve yanmalar
Bodrum, Kuşadası, Fethiye ve çevresine yapılan kısa yolculuklar
Hayat işte böyle geçmeli denilen anlar..
Elde kitap, usulca uykuya yenik düşülen sıcak öğleden sonraları..

Aslında çok basit

2009-08-23T06:18:00.000-07:00

KENDİNİZ OLUN... ZATEN HERKEZ KAPILMIŞ DURUMDA.....

Oscar Wilde

Zevk mi, Mutluluk mu??

2009-08-21T06:05:00.000-07:00

Sizinde zaman zaman mutluluğu zevk aldığınız anlarla karıştırdığınız oluyor mu? İnsanların çoğunun mutluluktansa zevk'e, keyif'e bağımlı olduğunu okuduğum bir yazıdan sonra, mutluluk kavramına daha başka bir gözle bakmaya başladım ben.

Bir şeyden zevk almak beraberinde ihtiyaç duymayı ve bir boşluğu doldurmayı getiriyor. Bağımlı olmadıkça bunda çok bir sorun yok ama mutluluk ne yazıkki zevk anlarının peşinde koşarak elde edilemiyor.

Mutluluk hayata karşı, günlerin getirdiği deneyimlere karşı açık olduğumuzda, iyi yada kötü her ne ile karşılaşıyorsak, onlara bağımlı olmadan tüm bu deneyimlerin üzerimizden akıp gitmesine izin vermekte yatmıyor mu sizce de???

Yazın son günlerinin keyfine varın ama mutlu olmayı da unutmayın....

Fotoğraf : Tim

Yolculuk

2009-07-31T01:37:00.000-07:00

Aşağıdaki cümleleri kim söylemiş bilmiyorum ve bende biraz kötü tercüme ettim galiba ama ne olursa olsun ara sıra mola verip manzaranın tadını çıkarmayı ihmal etmeyin...

'Hayat yolunda ilerlerken, varacağınız noktaları iyi seçin ama oraya ulaşmak için acele etmeyin. Kısa yolları tercih etmeyip, biraz arka sokaklarda dolanıp, manzaranın tadını çıkartın. Unutmayın ki bu yolculuğunuzun değeri, varacağınız noktada değil, yolculuk sırasında olmayı başardığınız insanla ölçülür.'

Çiller

2009-07-21T06:11:00.000-07:00

Küçükken çocuklar benimle 'çilli, çilli ' diyerek dalga geçerlerdi..

Nedenini anlamazdım...

Büyüdüm kozmetik dükkanlarına gittim, satıcılar ısrarla çillerimi geçireceğini garanti ettikleri kremleri bana satmaya çalıştılar.

Nedenini yine anlamadım..

Çünkü ben çillerime bayılıyorum.

Bir yerde okudum..

'Çilleri olmayan bir yüz, yıldızsız gökyüzüne benzer'

Ya sizin çilleriniz var mı??

Fotoğraf: flickr

Hayaller

2009-07-13T08:16:00.000-07:00

Tarih tekerrürden ibaret diye bir söz vardır ya, bu galiba kendi tarihimiz içinde geçerli. İlkokula başladığım yıl en büyük hayalim bir bisiklete sahip olmaktı. Bütün bir yıl annemle babamın başının etini yedikten sonra, hepsi beş olan bir karne getirerek yaz tatilinde o zamanlarki en büyük hayalime ulaşmıştım. Sonrasında da hemen bisikletten düşerek ön dişimi kırmış ve uzun yıllar sürecek bir dişçi maratonuna başlamıştım ama o tamamen bambaşka bir konu..İşte şimdi aradan çok çok yıllar geçti ama şimdilerde yine aynı hayallerdeyim. Aynı Audrey gibi gelecekteki köpeğim Coco'yu önümeki sepete oturtup, oradan oraya pedallara basıp gidivermek istiyorum. Aslında şimdiki Ayşegül'ün işi yedi yaşındaki Ayşegül'e göre daha kolay. Kimselerin başının etini yemeden çarşıya gidip bir bisiklet alabilir ama şimdiki Ayşegül sadece bir bisiklet değil, bisikletli bir hayat istiyor. Çarşıya, pazara ya da dostlarını ziyarete bisikletle gitmek, arabayı sadece uzun yolculuklarda kullanmak istiyor..

Ama bildiğiniz gibi İstanbul bisiklet düşmanı bir kent, Datça ise biraz daha iyi ama bu sıcaklarda alışveriş için en az bir 10 km gitmek gerekiyor ki, maalesef Lance Armstrong değilim... Dolayısıyla hala hayallerdeyim... Ama her şey hayal etmekle başlarmış değil mi??? Bu sıcak yaz günlerinde siz nelerin hayallerini kuruyorsunuz??

Dolunay

2009-07-09T03:34:00.000-07:00

Bu hafta Datça'da kalabalık ve eğlenceli günler geçiriyoruz. Dün tüm günü kalabalık bir aile grubu ile Palamutbük plajında geçirdik. Tüm gün boyunca denize girildi, oyunlar oynandı, yenildi içildi, hatta ara ara gölgeliklere çekilinip kısa kısa şekerlemeler bile yapıldı.

Akşam yemeği için yine oradaydık..Deniz kıyısına kurulan uzun masamızda yemeğin ve sohbetin tadını çıkartırken, yaşadığımız güzel günün bize son bir hediyesi daha vardı: Dolunay...

Önce denizin tam üzerinde kırmızı kocaman bir top olarak göründü, sonra yavaş yavaş yükseldikçe rengi parlak bir sarıya dönmeye başladı. Siyah gökyüzünde ilerledikçe denizin üzerine düşen yansımaları nefes kesici idi. Etraftaki masalarda sesler hafiften kesilmeye başladığında anladım ki, dolunay'ın sihirli ışıkları herkesi en azından kısa bir süreliğine de olsa kendi iç dünyasına doğru bir yolculuğa çıkartıyordu.

Sonra çok sevdiğim bir zen hikayesini hatırladım. Günün birinde bir zen ustasının küçücük kulübesine bir hırsız girmiş ancak çalacak hiç bir şey bulamamış. Tam gitmek üzereyken zen ustası hırsızı yakalamış. 'Beni ziyaret etmek için çok uzun yoldan geldin, elinin boş gitmesine izin veremem, hediye olarak üzerimdeki kıyafetleri al' diyerek hırsızın şaşkın bakışları arasında üstündeki herşeyi çıkartıp adama verivermiş. Sonrasında çıplak, kulübesinin önünde otururken, başını yukarı kaldırmış ve gökyüzündeki ay'ı görmüş. 'Zavallı adam' demiş, ' o'na bu güzel ay'ı verebilirdim.'

Datça günleri..

2009-06-30T06:50:00.000-07:00

Önce gidiş hazırlıkları, sonrada buraya geldikten sonra yerleşme telaşı derken, blogumu bayağı ihmal etmiş görünüyorum, ama tabi bu demek değil ki hayatımın en güzel yılını yaşamaya devam etmiyorum..

Datça'ya küçük bir valiz kıyafet ama çantalar dolusu okunacak kitap, yazılacak, boyanacak defterler ve kafamda binbir tane proje ile geldim...Ama şimdilik hepsi duruyor. Önce büyük şehirdeki yaşamın yorduğu bedenimi ve ruhumu dinlendirmem lazım. Şimdilik hiç bir şey yapmadan sahil kenarında saatler geçiriyorum, sabahları dalgaların sesi ile uyanıp meditasyon yapmalıyım diyorum. Ama sonra zaten en güzel meditasyon anında olduğumu farkedip, kendimi denizin sesinin huzurlu gelgitlerine bırakıyorum..

Geldiğimden beri tek bir kitabı elimde evirip çeviriyorum. Muhteşem Anne Morrow Lindbergh'in 50 küsür yıl önce yazdığı küçücük kitabı. 'Gift From the Sea - Deniz'den Hediye' Kitabı aldığım 1999 yılından beri, her yaz en az bir kez okuduğum bir kitap. Yıllar içinde benim için adeta tatile başlangıç ritüeli haline geldi bu klasik kitabı okumak. Sonrasında onlarca kişisel - ruhsal gelişim kitabı okudum ama bu küçücük kitabın naif ve basit cümlelerle dolu sayfaları her zaman için en sevdiğim olarak kaldı.. Anne'in Sahil kenarında bulduğu deniz kabuklarında hayatının, hayatımın izlerini sürmeyi en güzel alışkanlıklarımdan biri haline getirdim...

Kitabın başlarında Anne'de benim gibi. Her gün solmuş hasır çantama kitaplar, temiz kağıtlar, uzun zamandır cevaplamayı ihmal ettiğim mektuplar ( e-mail'lerin olmadığı o güzel zamanlar), yeni açılmış kurşun kalemler, listeler ve iyi niyetleri doldurup deniz kenarına iniyorum diyor.. Ama sonra deniz kenarının büyülü huzuruna, yorgun bedenini ve huzursuz ruhunu teslim etmekten başka bir şey yapamıyor ilk hafta. Merak etmeyin diye ekliyor hemen arkasından... 'İkinci haftanın ilk günlerinden birinde, zihniniz uyanacak, yeniden hayata dönecek, yine onun bunun peşine takılıp sürüklenmeye, ve sahildeki dalgalar gibi oyun oynamaya başlayacak...' Sonrasında da deniz kenarında kimbilir ne hazineler bulacaksınız diye bitiriyor paragrafını..

Ben henüz daha ilk haftadayım, ikinci haftada bulunmaya başlaması olası hazinelerimi tabi ki sizlerle paylaşmaya devam edeceğim...

Nefes

2009-06-19T00:40:00.000-07:00

'HAYAT ALDIĞIMIZ NEFESLERİN SAYISI İLE DEĞİL, NEFESİMİZİ KESEN ANLARIN SAYISI İLE ÖLÇÜLÜR '

Nefesinizi kesen anların bol olması dileği ile, iyi hafta sonları.....

Fotoğraf: Edie Ross

Korkular

2009-06-17T02:35:00.000-07:00

'' Hayat bir akıştır. Hiç bir şeyi durduramazsınız. Öyleyse bir şeyden korkmanın manası nedir? Sadece anınızı yaşayın ve tadını çıkarabilecek ne var ise çıkarın. Korkularınız, tam anlamıyla yaşamanıza izin vermez, sizi geriye çeker. Hayatı, tutkularınızı yoğunluğu ile yaşamanıza izin vermez, sizi böler.''

Son dönemde bizde de kitapları sıkça çıkmaya başlayan Osho ya da diğer adıyla Bhagwan Shree Rajneesh çok tartışmalı bir kişilik. 1990 yılında ölmüş olmasına rağmen, zamanında onunla beraber hem Hindistan'da hem de Amerika'da yaşamış müritleri ile aşk ve nefret ilişkisi halen devam etmekte. Hakkında ne düşüneceğimi bilemesem de zaman zaman yazdıklarını okumak bana iyi geliyor.

Fotoğraf: Tayland 'dan

Yaz

2009-06-13T00:23:00.000-07:00

Bizim gibi okullar ile pek ilgisi olmayanlar için değil ama pek çoğumuz için yaz galiba okulların kapanması ile başlıyor. Yaz mevsimi başlayalı benim için bayağı oluyor ama yazısı şimdi yazılıyor ve bu yazıyı yazmaya karar verdiğimde farkettim ki hayatımda her mevsimin farklı bir anlamı varmış. Sonbahar değişimin ve soğuk günlere hazırlığın mevsimiyken, kış evde geçirilen zamanların ve ruhumun sıcaklığın mevsimi. Sonrasında gelen ilkbahar yenilenmenin ve yepyeni olasılıklara açık olmanın mevsimi iken hemen arkasından en sevdiğim geliyor. YAZ.... Güneşin, yanık tenlerin, parmak arası terliklerin, denizin, oyun oynamanın, hayata daha bir pembe bakmanın, tatilin ve keyfin mevsimi..

Geçen haftalarda geçirdiğim diş operasyonu dolayısıyla evde tıkılıp kalmışken, her yeni yılın başında yaptığım yenilenme ve düzenlenme hareketlerini, aslında her mevsim başında da yapmam gerektiğine karar verdim. Her yeni mevsim geçişi ne de olsa geçmişe bakıp, gelecek planları yapmak ve hayatımda aslında nelerin önemli olduğunu yeniden hatırlamak için ideal zamanlardı. İşte yaz mevsimini karşılayışım:

1) temizlik: öncelikle doğal olarak işe evdeki dolaplar ile başlandı. Yazlıklar ortaya çıkartıldı, kışlıklar kaldırıldı, fazlalıklar atıldı, başkalarının işine yarayacaklar verildi. Sonra iş hayatın daha zor alanlarına geldi. Alışkanlıklarıma, ilişkilerime... Oralarda da yenilenme için yeni alanlara ihtiyaç vardı. İşe yaramayanların, beni engelleyenlerin gitmesine karar verildi.

2)canlanma:özellikle diş sorunları ile geçirilen bir dönem sonrası, hem fiziksel,hem duygusal hem de ruhsal yönden yepyeni bir mevsimin getirdiklerinden faydalanmak gerekti. Sevgili ile kısa kısa tatiller planlandı, okunacak kitaplar belirlendi, düzenli meditasyon yapma kararı bir kez daha verildi, uzun zamandır aranmayan arkadaşlar arandı, gidilmeyen yerlere gitme, denenmeyenleri denemeye karar verildi.

3)Düzenleme: Hayat nasıl daha basit yaşanır bir kez daha bakıldı. Dolaplar, çalışma masası düzenlendi, bilgisayardaki fazlalıklar atıldı. Buzdolabından dondurma eksik edilmemeye başlandı. Duvarlara yeni resimler asıldı, koltuklara renkli yastıklar konuldu. Evde ve ruhumda bir yaz havası estirilmeye başlandı..

4)Odaklanma: Yeni bir alana odaklanmaya karar verildi. Hayatıma pozitif değişiklikler getirecek yeni şeyler denemeye, yeni bir konuyu incelemeye, belki yeni bir hobi edinmeye başlamak için bundan daha güzel bir mevsim mi vardı??? İlk olarak uzun zamandır aklımda olan İngilizce blog yazılmaya başlandı, şimdide daha iyi fotoğraf çekmenin yolları üzerine kitaplar okunmaya başladı.

5)Hedefler: Yılbaşında konmuş hedefler yeniden gözden geçirildi. Çok da gerçekci olmayan bazıları yeniden düzenlendi, bir kaç tane yeni hedefin eklenmesine karar verildi. Başarılmış olanlar için kendime kocaman aferinler verildi.

Hayal edin..

2009-06-07T02:23:00.001-07:00

Yabancı bir şehirde son gününüz olduğunu hayal edin. Size yarım gün şehir turu yaptıracak, sonra da havaalanına bırakacak bir araba ile anlaşıyorsunuz. Bavulları arabaya yükleyip şehirde geçirilecek keyifli birkaç saate hazırlandıktan sonra, arabanın arkasına kurulup, manzaranın keyfini çıkartmaya başlıyorsunuz. Ama yaklaşık yarım saat sonra, farkediyorsunuz ki havaalanına yaklaşmak üzeresiniz. Şöfor tüm kızgınlığınıza, bağırmanıza, çağırmanıza karşı duyarsız. Televizyon’da o gün mutlaka seyretmesi gereken bir maç varmış. İyi de konuşsanız, kötü de konuşsanız farketmiyor, bir süre sonra havaalanının önünde bavullarınız ile beraber giden arabanın arkasından bakarken buluveriyorsunuz kendinizi. Şehirde geçirilecek güzel saatler yerine şimdi birden havaalanında öldürülecek uzun saatler beliriyor önünüzde. Yaşadığınız kızgınlığı ve hayal kırıklığını hayal edin…

Bir süre sonra kalkacak bir önceki uçakta boş yer olduğu ortaya çıkıyor. Burada bekleyeceğime bağlantı uçağımı Paris havaalanında beklerim diye düşünerek gönülsüzce de olsa uçağa biniyorsunuz. Saatler sonra Paris havaalanında bir sonraki uçağınızı beklerken, binmeniz gereken asıl uçağın yani AF 447’nin düştüğünü öğreniyorsunuz. Neler hissederdiniz??

Yukarıdaki hikayelerin benzerlerini her uçak kazasından sonra okuyoruz. Uyanamadığı için, arabası arıza yaptığı için, trafik sıkışık olduğu için düşen uçağı son anda kaçıran insanlar. AF 447’den sorumsuz şoförü sayesinde kurtulan ise Hırvat bir denizci. Bu ölçüde dramatik olmasa da aslında benzer olayları günlük hayatımızda da sürekli yaşıyoruz. Herşeyin kontrolümüz altında olduğu gibi bir yanılgı ile yaşarken, birden bir şeyler ters gidince sinirleniyoruz, kızıyoruz, öfkeleniyoruz. Kendimizi yiyip bitiriyor, çevremizdekileri hırpalıyoruz. Kontrolün elden gitmesi çoğu kez bizi çıldırtıyor.

Aslında olanlar ne iyi ne de kötü. Onu iyi yada kötü yapan bizim olaylara duygusal olarak verdiğimiz tepkiler. Tıpkı durakta otobüs bekleyen iki insandan birisi sakin sakin otururken, diğerinin sürekli saate bakarak otobüs geç kaldığı için kızgınlıkla söylenip, kendini strese sokması gibi. Aslında geç kalan aynı otobüstür, ama verilen tepkiler farklıdır.

Hayatın kendi içindeki doğal akışının değerini bilerek, olaylara verdiğimiz duygusal tepkilerin farkında olarak yaşamayı öğrenmemiz gerekiyor. Onun akışına kendimizi bıraktığımızda aslında çoğu kez hayatın bize getirdikleri güzel sürprizlerdir. Farkındamısınız ???

Fotoğraf: the dcd empire / flickr

Ruhsal Form

2009-06-02T08:07:00.000-07:00

Aşağıdaki satırları Tara Brack'ın San Francisco Zen Center'da yaptığı bir konuşmada duydum, inanılmaz sevdim ve hemen tercüme ettim...

EĞER güne kafein ya da mide ilacı almadan başlayabiliyorsanız,

EĞER ağrılarınızı sızılarınızı dikkate almayıp neşeli olabiliyorsanız,

EĞER sürekli şikayet ederek dertlerinizle insanları sıkmamayı becerebiliyorsanız,

EĞERsevdiğiniz insanlar size zaman ayıramayacak kadar meşgul olduğunda onları anlayabiliyorsanız,

EĞER bir şeyler yanlış gittiğinde, hiç suçunuz yokken, insanlar size yüklendiğimde, onları görmezden gelebiliyorsanız,

EĞER size yöneltilen suçlamalara ve eleştirilere gücenmiyorsanız,

EĞER dünyanızda yalana ve hileye yer yoksa,

EĞER stresinizi tıbbi yardım almadan yenebiliyorsanız,

EĞER alkol almadan rahatlıyabiliyorsanız,

EĞER ilaçların yardımı olmadan uyuyabiliyorsanız,

O zaman muhtemelen siz bir köpeksiniz:)))

İnsan olmak aslında çok zor değil mi??

Evren

2009-06-01T04:05:00.000-07:00

'Evrenin kesinlikle geliştirebileceğiniz tek bir köşesi vardır ve o da sizsiniz..'

Aldoux Huxley

İYİ HAFTALAR....

Fotoğraf: Dali Sergisinden

İçerken Meditasyon

2009-05-30T01:08:00.000-07:00

Aşağıdaki meditasyonu alkolsüz içeceklerle yapmanız tavsiye ediliyor ama ne yalan söylemeli ben buz gibi bir kadeh beyaz şarap elimdeyken sanki daha iyi beceriyorum....

İçinde su, meyva suyu, kahve ya da çay olan bardağınıza uzanan elinizin farkına varın.......Eliniz, parmaklarınız bardağa dokunduğunda ne hissediyorsunuz??.... Sıcak mı, soğuk mu, ılık mı? yüzey pürüzsüz mü?......Bardağı elinize alıp tuttuğunuzdaki hislerinizi farkedin.....Ağırlığını hissedin......Bardağı tutarken parmaklarınızda, elinizde, kolunuzda kullandığınız kaslarınızı hissediyormusunuz?.....Hatta bardağı dudaklarınıza yaklaştırırken, ağzınızın sulanmaya başladığını bile hissedebilirsiniz......Bardak dudaklarınıza değdiğinde ne hissediyorsunuz?..... Sıcak, soğuk, ılık ya da pürüzsüz mü?......Yutmadan önce ağzınızın içindeki sıvının farkına varın......Tadını alın.....Sıvının boğazınızdan aşağı midenize doğru ilerlediğini hissedin......İçmeye devam edin.......İçtikçe tüm hareketlerinize, hislerinize farkındalığı getirin.....Şimdiki anın ve içkinizin tadını çıkarın.

Fotoğraf: flickr/konaboy

Tatil...

2009-05-28T01:17:00.000-07:00

Bazen aslında ihtiyacımız olan tek şey kısacık bir tatil...

Aslında çok da değil,

şehirden kaçmak
vapura binip rüzgara karşı oturmak
martılara simit atmak
günlük hayattan uzaklaşmak
güneşi doya doya hissetmek
faytona binmek
elele amaçsızca sokaklarda dolaşmak
hayaller kurmak
fayton işletmeciliği hakkında uzun uzun bilgi almak
sebebli sebebsiz gizlice öpüşmek
denizi seyretmek
zihni boşaltmak
balık + bira
enerji depolamak
eski evlere hayran olmak
derin derin nefes almak
gevşemek, huzur bulmak
kahverengi deniz analarından ürkmek
yaşadığımız şehir için şükran duymak
mutlu olmak

için gereken aslında sadece 6 saat....

Beklemek

2009-05-22T02:24:00.000-07:00

Huzur içinde ellerimi kavuşturuyor ve bekliyorum
Rüzgara, gelgite ya da denize aldırmıyorum
Artık zamana yada kadere isyan etmiyorum
Bana ait olan bana gelecek çünkü.
John Burroughs

Mutluluk bir beceridir

2009-05-20T05:06:00.000-07:00

Mutluluğun aslında kişisel becerilerimizden biri olduğunu düşünüyorum. Hayatımızı, çevremizi hangi renklerle algılıyorsak, o renkler siniyor tüm yaşadıklarımıza. Aslında iş çok para, yada başarılı olmaktan da geçmiyor. Nice zengin ,başarılı, mutlu olmak için herşeye sahip diye düşündüğümüz gözlerinin feri kaçmış insanların yanında, bir lokma bir hırka misali eviyle, ailesiyle, dostlarıyla sade hayatlar yaşayan mutlu yüzleri görebiliyormusunuz? Onları görebilme becerisine sahipmisiniz???

Mutlu olmak galiba, mutlu olma kararını almaktan geliyor. Yaşamımızdaki her şeye, herkese bizim(le) oldukları için teşekkür edip, şükran duymak ve tadını çıkarmak gerekiyor. Aslında ne kadar basit değil mi??

Mutlu olmak bir seçim, bir beceri.. Ruhumuzun hayata karşı duruşu.... Her beceride olduğu gibi üzerinde çalışılması gerekiyor. Üzerinde çalıştıkça ustalaşacağımız, ve bir süre sonra şartlar ne olursa olsun bizim ayrılmaz bir parçamız olacak bir beceri. Öyle ise neden yarın sabah yataktan kalkarken yüzünüze kocaman bir gülümseme kondurup, güne mutlu yaşama kararı ile başlamıyorsunuz. Bir süre sonra alışkanlık yapacaktır, şaşırmayın..

Fotoğraf: Akihiro Furuta

Beagle Yavrusu Bekleniyor...

2009-05-17T03:21:00.000-07:00

Kocaman mutluluklar bazen küçücük yüreklerde gizlidir. İşte bizde artık küçücük bir yürekteki kocaman mutluluğu paylaşmaya hazır hissediyoruz kendimizi. Eğer beğenirse adını hazırladık (coco), yatacağı yer hazır,evin hemen yakınında da kocaman bir parkı var, hatta sevgili ile uzun uzun yapılan karşılıklı görüşmeler sonucu koltukların üzerine çıkma izni bile koparıldı. Şimdi sadece gelip bizi bulmasını bekliyoruz.

Yürürken Meditasyon

2009-05-13T23:29:00.000-07:00

Geleneksel olarak yürürken yapılan meditasyonlar çok ağır bir tempoda yapılır ama siz bunu istediğiniz hızda yapabilirsiniz. İsterseniz alışveriş yaparken olsun, isterseniz hızlı hızlı bir yere yetişirken, yada koşarken, her zaman olduğu gibi seçim sizin.......

Yürürken nefes alıp verişinizin farkına varın......Sonra dikkatinizi ayaklarınıza yöneltin......Ayaklarınızın yere bastığını hissedin......Önce topuklarınızın yere bastığını hissedebiliyormusunuz?.......Sonra ayağınızın orta kısmı.....En sonunda da bir sonraki adım için sizi ileriye doğru iten ayak parmaklarınızı?......Bedeninizin diğer kısımlarını hissedin...Her hangi bir yerde bir kasılma, ağrı yada acı hissediyormusunuz?...... Ya da tamamen rahat ve huzurlu musunuz?.......İçinizdeki bir başka bedenin varlığını ve oradaki canlılığı hissedebiliyormusunuz?....Etrafınızdaki sesleri duyuyormusunuz? trafik, konuşmalar, kuşlar..........Yüzünüzde ve teninizde dolaşan rüzgarı hissedebiliyormusunuz?..... Sert mi esiyor, yoksa hafifçe dokunup geçiyormu?......Havadaki ısıyı hissedin...... Teninizdeki sıcaklığı yada soğuğu.... Etrafınızdaki şeylerin farkına varın.....Ağaçlar, binalar, insanlar, arabalar, bisikletliler..... Etrafınızdaki kokuların farkına varın...Çiçekler, ağaçlar, toprak, arabaların egzosu yada lokantalardan gelen yemek kokuları.... Düşüncelerinizin içinde kaybolduğunuzu farkettiğiniz an, yeniden dikkatinizi bedeninizin hareketlerine yöneltin....Nefes almanız, tüm diğer algıladıklarınız.....Hiçbir zaman tam olarak şimdide olmadığınız için, belkide bu yoldan etrafta neler olduğunu farketmeden binlerce kez geçmişsinizdir......Ancak şimdi bu yaptığınız yürüyüş şimdiki an'da olmak için bir fırsat olacaktır.

fotoğraf: uncommonmuse

Zenginlik

2009-05-11T06:26:00.000-07:00

Yeni Zellanda'nın yerlileri Maroi'lere göre bir elma ağacının tek bir elma yerine pek çok elma vermesi doğadaki sonsuz zenginliği gösterirmiş. Ve evinin önünde meyva ağacı olan insan da zengin kabul edilirmiş.

İşte bizimde zenginliğimizin fotoğrafı:

Bu arada çok sevdiğim bir Maroi inanışı daha: İnsan hayatındaki bütün sorunları, düşüncelerin yarattığını ve sorunlarında kemikleri etkilediğine inanıyorlar ve anladığım dertli olan kemiklerde et tutamıyor. Maroi'lere göre zayıf insanlarda bütün dertlerini kemiklerinde biriktirenler, onlara negatif bir ifade olan mini hayaletler diyorlar.

Şimdi anladım ki, 2009'u hayatımın en güzel yılı yapmak için yola çıktığımdan beri ısrarla almaya devam ettiğim kilolar meğerse mutluluğumun işaretleriymiş. Yaşasın Maroi'ler.....

Ruhu Doyuran Kitaplar (3) - Tanrılar Okulu

2009-05-02T07:34:00.001-07:00

..Düşünce çok güçlüdür, düşünüş yazgıdır. Varoluş bizim buluşumuzdur ve bu yüzden sadece bize bağlıdır. Bu dünyadaki yaşantı bir TANRILAR OKULUDUR.

diye yazmış Stefano E. D'Anna. Zor bir kitaptı, zorlu ve uzun bir okuma süresi oldu. Kitabın gizli kahramanı Dremar ile çıkılan yolculuk yalınlığı ile çoğu kez sendeletti, sesinin tonu rahatsız etti ama her bir satırına değdi. Uzun bir okuma maratonuna hazırsanız, kesinlikle derim.

- ....Kendini çürümekten sakınmak için yüreğinde, yetersizlik bilincini, çatışmalarını, kendine acımanı ve seni bağımlı, korkuyla dolu, şüpheci ve mutsuz kılan ipnotik uykunu kesinlikle yenmen gerekir....

- ....İnanmak ve görmek bir ve özdeştir, ama birbirlerinden zaman etkeniyle ayrılan bunları, insanlar farklı şeyler gibi algılayıp inanmak için görene dek beklerler. Istırap çekmek ve acı duymak, insanlığın bu yanıltıcı aralığı doldurmasının tek çaresidir...

- ....Kişinin duygusal durumları, aslında görünür hale geçip, başa gelmek için zamanını ve yerini arayan olaylardır....

Hayatı Basitleştirmek için 12 Zen Kuralı

2009-05-01T07:34:00.000-07:00

Avustralya'dan Leonie ve Guam'dan Leo Babauto çok severek takip ettiğim blogcular. Bu kez Leo hayatımızı basitleştirmemiz için gereken 12 zen kuralını yazmış, Leoni resimlemiş, ve Ayşegül'de tercüme etmiş...

Her sabah yerine getireceğiniz en önemli üç görevinizi tanımlayın.
Sadece yaptığınız işe konsantre olun.
Gelen kutusunda bekleyenlerin sayısı sıfır olsun.
E-mail lerinize günde sadece bir kez bakın ve cevaplayın
Her gün 5-10 dakika spor yapın
Çalışırken dışarı ile bağlantınızı kesin.
Çalışma masanızdaki fazlalıkları atın.
Evinize her gün 15 dakika ayırın. Temizleyin ve fazlalıkları atın.
E-mail'lerinizi 5 cümle ile sınırlandırın, kendinizi daha iyi ve kısa ifade etmeyi öğrenin
Yapılması mutlak gerekenler listenizde yer almayan taleplere hayır deyin
Hergün taze sebze ve meyve yiyin..
Her sabah belli bir rutini takip edin.

Dönüş Notları..

2009-04-23T00:28:00.000-07:00

Süresi ne kadar uzun ya da kısa olursa olsun, her seyahat dönüşü etrafıma bambaşka gözlerle bakmaya başlıyorum. İlk bir kaç gün farklı şeyler görüp, farklı şeyler hissettikten sonra, her şey olağan renklerine ve hallerine bürünüp gidiveriyor.

Bu seferde öyle oldu. Deliksiz bir uykudan uyanıp yolların tozunu ve yorgunluğunu atmış bir beden ve ruh ile sokağa çıktığım ilk anda saçlarımda dolaşan güneşi hissettim, sonra rüzgar hafiften okşayıverdi onları. Kendimi şanslı hissettim.

Sonra arabaya bindim. Hava sıcaktı. Üzerimdeki hırkayı çıkartıp pencereleri sonuna kadar açtım. Güneş yüzümü kollarımı yaktı, rüzgar ona serinliği ile cevap verdi. Üstümde başımda haylazca bir oyuna başlayıverdiler. Araba dahada hızlandıkça rüzgar sanki beni kızdırmak istercesine saçlarımı yüzüme gözüme yapıştırmaya başladı. Ona kızmak ne kelime, kendimi önce mutlu sonrada şanslı hissettim.

Alışveriş merkezinin yürüyen merdivenlerinde önümde elele duran bir çift gülüşüyordu. Kız, ' hadi bugünde pizza yiyelim ' dedi ve sevgilisinin dudaklarına bir öpücük konduruverdi. O sırada yanımızdan geçen kadına takıldı gözüm. Su yeşili kısa şifon elbisesi, siyah topuklu ayakkabıları ile hızlı hızlı yürüyordu. Şifon elbisesinin etekleri ise onun hareketleriyle sağa sola kaygısızca uçuşuveriyordu. Tüm bunlar etrafımda olduğu için kendimi şanslı hissettim.

Mağazalar ve insanlar yeni mevsime hazırdılar. Pembeler, beyazlar, uçuşan maviler, cıvıl cıvıl yeşiller her yandaydı. Okul formasının üzerine giydiği pembe hırkası ile bir genç kız geçti önümden, hemen arkasından da koşar adımlarla işe yetişmeye çalışan bir delikanlı. Koyu renk takım elbisesinin içinde yeşil gömleği ve fıstık yeşili kravatı ile ne kadar da göz alıcıydı. Bu mevsim galiba birde kırmızı pardesüler modaydı. Hayatımdaki renklerin bolluğuna şükran duydum ve galiba ilk kez giydiklerimizle, takıp takıştırdıklarımızla kendimizi, bireyselliğimizi ne kadar çok ifade edebildiğimizi fark ettim. Ben niye koyu kahverengiler giymiştim ki....

Sonra karşıdan gelen türbanlı bir kadın görünce nedendir bilinmez irkildim, sanki ilk kez görüyormuşcasına şaşırdım. Anlayamadım, ama tüm bu renklerin içinde farklı bir renkle kendini ifade edebildiği için mutludur her halde diye düşündüm.

Bu arada bilmeyenler için yazayım ben İran'dan döndüm.....

Fotoğraf: İran'lı sanatçı Mahmoud Farshchian'ın bir tablosundan

İran seyahatinin detayları bir kaç gün içinde mavilimon'da...

Seyahat

2009-04-10T00:34:00.000-07:00

Tahminen iki yıldır başucu kitabım olan A New Earth (Türkçesi: Var Olmanın Gücü) te Eckhart Tolle seyahat ile ilgili şunları yazıyor.

'Çoğu insan, etraflarını saran dünyanın belli belirsiz farkındadır; özellikle de çevreleri kendilerine tanıdık geliyorsa. Zihinlerindeki ses, dikkatlerinin büyük bölümünü meşgul eder. Bazı insanlar, yolculuk yaptıklarında ve yeni yerlere ya da yabancı ülkelere gittiklerinde daha uyanık olurlar, çünkü böyle zamanlarda algıları bilinçlerini düşüncelerinden daha çok kullanır. Daha fazla şimdide olurlar.'

Şimdi Eckhart'ı dinlememek olmaz. Bana 10 gün müsade. İran'da ve şimdide olacağım. Dönüşte gezinin dış detayları mavilimon'da, iç detaylar ise burada..

BU SIRALAR

2009-04-06T00:00:00.000-07:00

taze naneli yeşil çay içmek
günlüğüme yazı yazmak
sabahları güneş ışığı ile uyanmak
taze çiçekler satın almak
yeni bir kitaba başlamak
akşam saatlerinde mumlar yakmak
evi / masamı düzenlemek
sevdiklerime sarılmak
beyaz şarap içmek
kitapçılarda dolaşmak
yavru bir köpeği sevmek
yeni bir yeri keşfetmek
lavanta kokusu
yeni bir şey öğrenmek
resim sergilerine gitmek
eski Fransızca şarkılar dinlemek
sokak köpekleri ile konuşmak
sevgili ile elele uzun yürüyüşler yapmak
çiçek fotoğrafları çekmek
pencereleri gün içinde açık bırakmak
ince kıyafetler giymeye başlamak
vapura binip Eminönü’ne geçmek
elimde sepet pazara çıkmak
renkli fularlar takmak
arabanın sun roof’unu açmak
Body Shop’ın ‘cassis rose’ kokusuna bulanmak
kahve yanında limonlu cheese cake
yolculuk hazırlıkları yapmak
yastıklık harika kumaşlar bulmak
dostlarım olduğunu bilmek

BENİ MUTLU EDİYOR….

Büyümek..

2009-04-02T10:16:00.000-07:00

Bugünkü küçük çevirim batıda özellikle Fransa'da oldukça çok tanınan Hintli guru Svami Prajnanpad'dan...

Büyümek bugün olduğunuz yerden daha ileri gitmektir.

Kendiniz olun,

Taklit etmeyin

Hayallerinize ulaşmış gibi davranmayın

Ve işin kolayına kaçmayın

Sadece büyümeye çalışın....

2009 hedeflerim..

2009-03-29T04:58:00.000-07:00

2009'un ilk üç ayını bitirmeye yaklaştığımız şu günlerde, yılın ilk günlerinde kendinize koyduğunuz hedefler ne durumda? Yoksa aldığınız kararları hatırlamıyormusunuz bile? Benimkilerde şimdilik pek bir gelişme yok...

2009'u hayatımın en güzel yılı yapmak için çıktığım yolculukta, yaşadığım her an'ı farkında olarak yaşamaya çalışıyorum. Geçmişe hüzünlenmeyi bir süre önce bıraktım, ama gelecekten beklentilerimi ya da endişelerimi henüz daha dizginleyemiyorum. Dolayısıyla bu yılın başında kendime koyduğum ve 2009 defterime tek tek kaydettiğim hedefler ve istekler başta an'ı yaşamakla çelişiyor gibi gelse de, aslında yaşamak istediğim hayat için bana bir çeşit harita görevi görüyorlar. Kendimi kötü hissettiğim, kaybolduğum günler o haritaya bakmak, beni yine yerli yerine oturtuyor.

Kim yapmış, nasıl yapmış bilmiyorum ama yapılan bir araştırmaya göre insanların %52'si yıl başında aldıkları kararları gerçekleştireceklerinden emin olurken, yıl sonunda kendilerine koydukları hedefleri gerçekleştirenlerin oranı ise sadece %12 imiş. Erkeklerde başarı oranı net ve ölçülebilir hedefler koyduklarında %22, kadınlarda ise eşe, dosta, arkadaşlara, aile'ye duyurulduğunda %10 daha artıyormuş.

Her neyse işte ilk 3 aylık bilançom:

17 : hedef sayısı

1: gerçekleşti

1: birkaç haftaya tamamdır

7: gayet iyi gidiyor

2: üzerinde kesinlikle çalışmam gerekiyor

5: şimdilik sadece üzerlerinde düşünüyor, hayal kuruyor, ön çalışmalarını yapıyorum.

1: kesinlikle vahim durumda.

Buradan eşe dosta ilan edeyim belki bir faydası olur. Son sıradaki hedefim, yılbaşındaki 70 olan kilomu, sağlıklı beslenerek, spor yaparak ve kesinlikle diet yapmayarak yıllar boyunca standart kilom olan 63'e indirmekti. Ama her ne halse şu anda tam 72 kiloyum!!!!

Fotoğraf: Van - Akdamar adası

Kış'dan Bahar'a

2009-03-25T03:23:00.000-07:00

Bir tomurcuğun içine sıkışıp kalmanın, çiçek açmanın riskinden daha acı verici olduğu o gün işte geldi. - Anais Nin

Günlerdir tomurcuğumun içinden kafamı uzatıp uzatıp bakıyorum, bahar gelmiş mi diye. Bazen güneşe aldanıyorum, bazen de üşüyüp hemen içeri kaçıyorum.

Kış ayları içime döndüğüm aylardır. Bir battaniyenin altında, elimde sıcacık bir bardak çay, hemen yanımda da kitaplarımla otururken, dışarıdaki soğuk hava, karanlık ve kısacık günler beni yavaş yavaş kendi içime doğru huzurlu bir yolculuğa çıkarır. İşte o aylarda düşünürüm, tartarım,hayal kurarım, kimi zamanda acımasızca yargılarım. Ama hepsinden önemlisi ruhumu besler ve biriktirmeye başlarım.

Bu kış da, mumların yandığı, hafif tarçınlı tütsü kokularının evin her tarafında dolandığı akşamlarda, dışarda yağan yağmurun sesiyle, camlara vuran görüntüsüyle uzun yolculuklara çıktım. Kiminde çok tanıdık bildik görüntülerle karşılaştım, kiminde ise yabancı ve çoğu kezde anlamlandıramadığım.

Bu ayların dinlendirici rehavetine kapılmış giderken, bir gün eve koca bir demet nergislerle dönüverdim. İşte o zaman fark ettim ki, artık çiçeklenip dışarı açılmanın, resmen kışı bitirmenin zamanı gelmiş.

Uzun zamandır hayal edilmiş ve artık yollarına düşme zamanı gelmiş bir ülke, yazılacak yazılar, aranacak arkadaşlar, ilkbahar güneşinin altında geçirilecek aylak saatler, ağaçlardaki çiçekler, sokaklardaki yavru kediler, gökyüzünde yavaş yavaş uçuşan beyaz bulutlar, yeni kokular, yeni tatlar, yeni heyecanlar, ve 'an' lar hepsi beni bekliyor.

Ve artık resmen ilan ediyorum: BENİM BAHARIM GELDİ.....

Televizyonda duydum...

2009-03-20T10:31:00.000-07:00

Pembe'nin peşinde....

2009-03-16T03:34:00.000-07:00

Ruhum daha tam kış mevsiminin keyiflerini yaşayamadan, sindiremeden, bahar gelmeye başladı. Hala bembeyaz karlı bir günün hayalini kurmaya devam etsem de, pembe'nin peşine düştüm.

Keri Smith, http://www.kerismith.com/ da yazılarını ve eserlerini sürekli takip ettiğim, çok farklı bir duruşu olan Kanadalı bir sanatçı. En sevdiğim çalışmaları, kimi zaman sokaktan, kimi zaman da evinin herhangi bir odasından topladığı ilgili ilgisiz bir dolu nesne ile yaptığı kolajlar.

İşte bende Keri Smith'den aldığım ilhamla yağmurlu bir günde, evden postaneye gidiş geliş toplam 20 dakika süresince pembe'nin peşine düştüm.

İlk beş dakika neredeyse hiç pembe renk göremedim. Ancak bir süre sonra konsantre olunca, zihnimdeki sürekli zıpır zıpır zıplayan maymunları sakinleştirince, hepsi birer birer ortaya çıkmaya başladılar. Topladıklarımdan bende yukarıdaki foto kolajı yaptım. Alel acele halledilip hemen eve dönülmesi gereken bir işte bir anda keyifli bir avcılığa dönüştü.

Sanırım bir süre daha bu foto kolaj çalışmalarına farklı renkler, farklı objelerle devam edeceğim. Algılarımı keskinleştirip, an'da olup, farkında olmayı öğretiyor bana..

Hayatı dolu dolu yaşamak için 10 İpucu

2009-03-14T06:34:00.000-07:00

Yıllardır iflah olmaz bir not alıcıyımdır. Renkli kalemlerim ve küçük defterlerim çantamın ayrılmaz parçalarıdır ve içinde bir damlacık bile olsa bilgelik kokan ve ruhuma iyi gelen her satırı keyifle not ederim. İşte bir zamanlar yeşil bir kalem ile not aldığım ipuçları...

Mutluluk bir seçimdir. Bu seçimi bugün ve hergün yap

Sağlıklı olmak Tanrı'nın bir armağanı değildir. Sürekli geliştirmen gereken bir alışkanlıktır.

Doğa ile hep ilişkide ol. Ruhunu besleyecektir.

Neler yememen gerektiğinden çok, neler yemen gerektiğini düşün.

Ruhunu besle. O içindeki kuvvetin kaynağıdır.

Sağlıklı ve formda bir beden yeterli değildir. Gerçek form ruh sağlığı ile de ilgilidir.

Kendine gül, çünkü komiksin

Kendine güven. İçgüdülerin ender olarak yanlış çıkar.

Hayallerine giden yolda ilk adımı atmak için asla geç kalmış değilsin

Her neye dikkatini verirsen, o gelişecektir.

Gülümse....

2009-03-12T04:46:00.000-07:00

Dün çok hoş bir araştırmadan haberim oldu. Düşüncelerimizin, ruh halimizin hayatımızı şekillendirdiğini burada sık sık yazıyorum. Bu konu ile ilgili olarak düşüncelerimizin bedenimizde fizyolojik değişiklikler yarattığını kanıtlayan pek çok araştırma da yapılmış. Hani çok verilen bir örnekle anlatmak gerekirse, sarı sulu bir limonu düşündüğümüzde otomatik olarak ağzımız sulanır ya işte o tarz fizyolojik değişimler.

Hepimizin bildiği gibi mutlu olduğumuz zamanlar, suratımıza kocaman bir gülüş kondurmak ne kadar kolaydır değil mi? İşte San Fransisco'daki California Üniversitesi'nde yapılan bir çalışmaya göre bunun terside doğruymuş. Kendimizi kötü, mutsuz hissettiğimiz zamanlarda, zorlamayla da olsa suratımızın tam ortasına oturtacağımız bir gülümseme bir süre sonra fizyolojik olarakta kendimizi mutlu hissetmemizi sağlıyormuş.

Ben denedim, gerçekten işe yarıyor. Evet durduk yerde sırıtmaya başlamak başlarda bir hayli aptalca gelse de, ısrarla sürdürün, bir süre sonra içinizde bir şeylerin kıpırdadığını hissetmeye başlayacaksınız. Ve hoşgeldin mutluluk. Aslında mutlu olmak galiba çok kolay ve hemen yanı başımızda ama nedense biz onu hep Kaf Dağı'nın tepesinde aramaya devam ediyoruz.

Umarım bu kısa yazımı okuduktan sonra gülümsemeyi ve mutlu olmayı ihmal etmezsiniz.

Ruhu doyuran kitaplar (2) - Ye, Dua et, Sev

2009-03-04T07:12:00.000-08:00

Kötü bir çeviriye ve basım hatalarına katlanabilirim derseniz, Elizabeth Gilbert'in kötü bir boşanma sonrası İtalya, Hindistan ve Bali'de çıktığı ruhsal yolculuklar sizinde ruhunuza iyi gelebilir derim. Özellikle Bali kısmını okuduktan sonra, şimdi birde Bali'ye gidip bir kaç ay orada yaşamak gibi bir hayalim oldu.

' ...İnsanların evrensel olarak mutluluğun bir şans olduğunu, talihin yeterince iyiyse bulutların arasından açan güneş gibi ortaya çıkacağını düşünmeye meyilli olduğunu söylerdi. Ama mutluluk böyle oluşmuyor. Mutluluk insanın çabalarının bir sonucu. Onun için savaşırsın, uğraşırsın, ısrar edersin ve bazen onu ararken tüm dünyayı dolaşırsın. Sana sunulan nimetlerin ortaya çıkmasında aslında seninde yorulmadan çabalaman gerekir. Ve bir kez mutluluğa ulaştığında ipleri gevşek bırakmamalısın. O mutluluk içinde suyun üzerinde kalmak için sonsuza kadar yukarıya doğru yüzmen gerekir. Bunu yapmazsan içindeki tatmin duygusu yavaşça kaybolur gider. Kendini kötü hissederken dua etmak kolaydır ama kriz bittikten sonra bile dua etmeye devam etmek bir mühürleme işlemi gibidir. Ruhunun eriştiği güzelliklere tutunmasını sağlar....'

Mutluluk nedir ?

2009-03-01T00:52:00.000-08:00

ya da ne değildir?

Pozitif psikolojinin babası kabul edilen Martin Seligman bu konuda oldukça kapsamlı bir araştırma yapmış. Çıkan sonuçlar çok tanıdık ve her daim hatırlanmaya değer.

Önce mutluluk ne değildir?

1) para - yaşam için gerekli minimumlar karşılandıktan sonraki extra her tutar sadece geçici bir süre doyum sağlar.

2)fiziksel çekicilik, gençlik - hayattan aldığımız doyum, tat ve takdir yıllarla birlikte artar

3)sağlık - tamamen kişiye bağlı bir konu. Kendinizi ne kadar sağlıklı hissederseniz o kadar mutlusunuz. 18 yaşında hastalık hastası olmakta var, 80'inde teşhiş edilmiş bir dolu hastalıkla bomba gibi olmakta.

4)eğitim - bazen hayat okulundan daha iyi diplomalarla mezun olunuyor.

5)iklim - hani o her daim güneşli sahil kasabalarına kaçıp gitme hayalleri var ya, işte onlarda işe yaramıyormuş.

6)ırk, cinsiyet - hepsi birbirinin aynı yok aslında birbirimizden farkımız..

Peki mutluluğa giden yollar nerelerden geçiyor ?

1)inanç - dini inanışları kuvvetli insanlar başlarına gelen negatif olaylar karşısında biraz daha sağlam durabiliyor, daha mutlu olabiliyorlarmış.

2) ilişkiler - evlilerin %40'ı mutlu iken, bu oran bekarlar ve boşanmışlar arasında sadece %20

3)Çocuklar - mutlu, sağlıklı ve güvende ve ana babaya düşkün olanları

4)Sosyal çevre - paylaştığınız, konuşabildiğiniz, dertleşebildiğiniz arkadaşlar

Meditasyon ve Dua

2009-02-23T07:38:00.000-08:00

Son dönemlerde okuduğum kitaplar arasında, bir cümle uzun zamandır aklıma takıldı kaldı. Dua etmek Tanrı ile konuşma isteğiyken, meditasyon ona kulak verme arzusudur.

Hayatımda çok uzunca bir dönem hep Tanrı ile konuşarak geçti. Aslında bu döneme daha çok sızlanma yada sürekli bir şeyler isteme dönemi demek daha doğru olur. Çocukluğumdan beri herhalde sayısız kez ondan bundan şikayet etmiş, Tanrım neden hep bunlar benim başıma geliyor diye isyan etmiş vede şu anda aklıma bile gelmeyen kimbilir neler neler istemişimdir.

Sonra zamanla büyüdüm, insan ilişkilerinde dinlemenin önemini öğrendim. Karşımdaki insanı dinlediğim ölçüde öğrendim, anladım, sevdim yada sevmedim. İlişkilerimde zaman kazandım, kayıplarımı azaltıp, kazanımlarımı arttırdım.

Ama Tanrı'yı dinlemem gerektiği, ilişkimizi tek taraflı bir sağırlar diyaloğundan çıkarmam gerektiğini öğrenmem çok daha sonraları oldu. Onunla konuşmak her zaman için çok kolayken, dinlemeyi öğrenmek çaba gerektiriyordu. Dinlemek için ise Onu en kolay bulabileceğimiz yere, kendi içimdeki sessizliğe ulaşabilmem gerekiyordu. Zihnimdeki binlerce sesi susturup, kalbimin sesini duyabildiğim kısacık anlarda ise dualarımın karşılığını hep aldım.

Dinlemeyi öğrendiğiniz anda aslında Onunla anlaşabilmekte çok kolay. Bazen kısacık bir evet diyor, bazen ise daha zamanı değil. Hayır lafı ise daha hiç ağzından çıkmadı, sadece bu sefer O bana bir soru soruyor. Gerçekten istediğin bu mu??

Fotoğraf: Salvador Dali sergisinden

Ruhu Doyuran Kitaplar: Dewey

2009-02-20T02:47:00.000-08:00

İnsanlar bildiğiniz gibi iki gruba ayrılırlar, kediseverler ve köpekseverler. Hiçbirini sevmeyenleri ise tamamen kategori dışıdır ama oda ayrı bir konu...

İtiraf ederimki ben sıkı bir köpekseverimdir..Kedilerin huyunu suyunu çok bilmem, elime aldığımda nasıl tutacağımı şaşırırım. Ama Kütüphane kedisi Dewey'in resmini kitapçıda görünce kesinlikle kalbimi çaldı. Okuması rahat keyifli bir kitap, Yazarı ve Dewey'in sahibi Vicki Myron bakın Dewey'den neler öğrenmiş.

-Yerini Bul

-Sahip olduklarınla mutlu ol

-Herkese iyi davran

-İyi bir yaşam sür

-Hayat maddesel şeyler demek değildir, sevgidir

-Hiçbir zaman sevginin gelmesini bekleme

Nihat Akkaraca

2009-02-18T02:35:00.000-08:00

O bana ilham veren insanlardan biriydi. Evet usta bir yazardı, tarihçiydi, araştırmacıydı, yazmaya , biriktirmeye, öğrenmeye doyamıyordu. Datça'ya harika bir kitap armağan etmişti, bir ikincisi ise neredeyse tamamlanmak üzereydi. Üstelik 77 yaşındaydı. Eğer o yaşlara ulaşabilirsem, benim de tamı tamamına yapmak istediklerim bunlardı.

Ama ilham verdiği konu bambaşka birşeydi. Etrafıma bakındığımda nice yaşlılar görüyorum kapıları kırk yılda bir çalınan. Gözlerinde derin bir hüzün kalan günleri tek tek sayan. Ama Nihat Abi ve sevgili eşi Emel Abla öylemiydi...Dünyanın dört bir köşesinden tanıdık tanımadık ateş böcekleri gibi uçuşur, kapılarını çalardık. Sıcacık bir hoşgeldinle karşılanır, tadına doyulmaz sohbetler yapardık. Dolu dolu, sevgiyle, saygıyla, bilgelikle vede zariflikle yaşanmış bir hayatın bir ödülüydü sanırım bu.

Acaba o yaşlara gelince kaçımızın kapısını kaç kişi çalacak? Seni çok özleyeceğiz Nihat Abi...

O'nu tanımak isterseniz www.nihatakkaraca.blogspot.com da

Çay

2009-02-09T01:54:00.000-08:00

Çayını yavaşca ve saygıyla iç

Sanki dünyanın üzerinde döndüğü eksenmişcesine

Yavaşca, yudum yudum geleceğe koşmadan

Bu anı yaşa

Sadece bu an hayattır.

Vietnam'lı Zen Rahibi Thich Nhat Hanh 'ın bu küçük şiiri aslında her anın bir meditasyon süreci olarak kullanılabileceğini ne kadar güzel anlatıyor değil mi?

Çoğu günler düzenli olarak meditasyon yapmak olası olmuyor. Ama günde 3-4 bardak tükettiğim yeşil çaylar ile not defterime kaydettiğim bu şiir o anı mini bir meditasyona çeviriveriyor. Tavsiye ederim..

MİM..

2009-02-08T01:22:00.000-08:00

Sevgili Başak beni mim'lemiş. İşte benimde cevaplarım...

Bugüne kadar yaptığım 4 iş:

-stand hostesi

-bankacı

-özel öğretmen

-emekli

Defalarca izleyebileceğim 4 film:

-Sevgili

-Frida

-Havana

-Babe

Yaşadığım 4 yer:

-Eskişehir

-Keyser - West Virginia

-İstanbul

-Datça

Sevdiğim 4 TV programı:

-CSI New York

-Desperate Housewifes

-Dexter

-Ghost Whisperer

Sevdiğim 4 Tatil Yeri:

-Datça

-ve yine Datça

Sevdiğim 4 Yemek:

-Makarna

-Mantı

-Balık

-Pizza

Hemen Gitmek İstediğim 4 Yer:

- Yine Datça

-İran

-Endonezya

-Kore

Yağmur Damlası olsam düşmek istediğim 4 yer:

-Rüzgarın beni sürükleyeceği 4 yer

Hayaller Dükkanı

2009-02-03T03:36:00.000-08:00

Alışveriş yapmanın sonu yok gibi gelmiyor mu kimi günler sizlerede..Hele şu sıralar bütün dükkanların vitrinlerini süsleyen % bilmem kaç indirimler. Bazen dalıp gidiyorum ve kendimi dükkanların, mağazaların içinde ihtiyacım olmayan bir sürü şeye bakarken buluyorum. Ama sonra çoğu kez boşverip en sevdiğim dükkana alışverişe gidiyorum. Adı 'Hayaller Dükkanı' ve içinde ne isterseniz var.

Evde üç dört tane daha benzeri olan siyah kazak veya ayakkabı, ya da siyahı olan blucin'in mavisini almak yerine, ya da kimi kez neredeyse bir öğün yemek fiyatına çıktığım o şık kahve dükkanlarındaki kısa bir mola yerine, gidiyorum daha önceden sipariş verdiğim hayallerimden birine para yatırıyorum. Üstelik çok iyi müşterileri olduğum için olsa gerek, dükkanın sahibi olan hayat da bana sanki daha iyi davranıp, siparişlerimi beklediğimden de önce iletiveriyor. Yok artık buna dünyada param yetmez dediğim günler, bir bakıveriyorum ki, hiç beklenmedik bonuslar bile kazanıvermişim.

Otuz yaşıma kadar dükkanın emlak bölümünün daimisiydim. Sık sık kendi evimi almak için ziyaret ederdim orayı. Sonrasında kırklı yaşlarıma gelene kadar erken emeklilik departmanının en sevdiği müşterisi oldum. Bu arada mavilimon'da uzun uzadıya yazdığım seyahatlerde hep aynı dükkandan satın alındı. Şimdilerde ise elimden geldiğince sık sık ve ufak ufak bir başka yerde, farklı bir hayatın hayaline para harcıyorum. Evet belki o anda, o muhteşem çizmeyi almanın geçici hazzından mahrum kalıyorum ama dediğim gibi o mahrumiyet duygusu da geçici. Ama her sabah dalgaların sesi ile uyanmanın hayali yok mu.... İşte o duygu öylesine kalıcı ve doyurucu ki...

Ya sizin hayaller dükkanınız da neler satılıyor??

Para ve Alışkanlıklarımız

2009-01-30T02:53:00.000-08:00

Para sizin için ne ifade eder bilmiyorum ama benim için özgürlüktür. Yeteri kadar paranızın olması sizi sevmediğiniz işlerde ömür tüketmekten yada istemediğiniz ilişkilere girmekten korur. Hesabınızda paranız olduğu zaman bilirsiniz ki, en azından bir süreliğine yarın ne yiyip içeceğinizi, faturaları nasıl ödeyeceğinizi düşünmeden, yaşadığınız andan huzur duyabilirsiniz.

Son dönemde takip attiğim yabancı bloglar ve sitelerde gündemdeki ana konulardan biri ekonomik kriz. Herkes bir şekilde bir yol yordam bulup bugünleri en az hasarla atlatmak derdinde. Biz de ise, herhalde başbakanımız kriz bizi teğet geçecek dediği için olsa gerek, kriz sanki gazetelerin ve dergilerin ekonomi sayfalarında kalmış gibi.

Bu konuda okuduğum öneriler yüzlerce, ama en hoşuma gideni ve uygulamaya koyduğum ise sadece üç maddelik ve para harcama alışkanlıklarımızı değiştirmeye yönelik.

1) Bir gün hiç para harcamayın: ama evde oturduğunuz bir gün olmasın, uzun bir süreyi dışarıda geçireceğiniz bir gün olsun. Bütün bir günü dışarıda geçirdiğim günlerde denedim ama gerçekten çok zor ve şimdilik başaramadım. En iyi günüm sadece kredi kartımda biriken para puanları harcamak oldu ama oda sayılmaz herhalde.

2)Bir hafta kredi kartı kullanmayın: Bu çok daha kolay. Nakit para ile alışveriş yapmak, insanı kesinlikle iki kez düşündürtüyor.

3)Bir ay dışarıda yemek yemeyin: Zorunlu giderleri çıkardıktan sonra, keyfi giderler arasında bizim ailede en büyük hisseyi, dışarıda yaptığımız yiyip içmeler ve atıştırmalar tutuyor. Hele bir yürüyüşe çıkıpta, çay kahve içmeden dönmüşlüğümüz yok gibi. Ufak tefek de olsa sonuçta bayağı bir yekün tutuyorlar. Çay kahve içmeden dönmek biraz zor ama şimdilik en azından yemek ve atıştırmalardan vaz geçip evde daha düzenli yemek yemeye çalışıyoruz ve bir aylığına dışarıdan pizza ve pide siparişi vermekten de vaz geçtik. Ya sizin en büyük keyfi gideriniz nedir? ve ondan bir aylığına vaz geçebilirmisiniz?

Dua

2009-01-21T02:30:00.000-08:00

Dün merhamet /şefkat hakkında yazdığım yazıdan sonra bu sabah internette dolanırken orjinalinin sanskritçe olduğunu okuduğum aşağıdaki küçük dua'ya rastladım. Bende İngilizce'den Türkçe'ye çevirdim. Rastlantı mı? Hayatta raslantıların olmadığını öğrendiğim bir yaştayım. Demek ki, bu sıralar bu konuda ilerlemeye, büyümeye çalışmalıyım.

' her yerde yaşayan tüm canlılar mutlu ve özgür olsun,

ve hayatımdaki tüm düşüncelerim,kelimelerim ve hareketlerim bir şekilde tüm bu canlıların mutluluğuna katkıda bulunsun.'

Merhamet

2009-01-20T09:13:00.000-08:00

Başkalarının mutlu olmasını istiyorsanız merhamet edin, mutlu olmak istiyorsanız merhamet edin.- Dalai Lama

Bu sabah kalktığımda havadaki pırıl pırıl güneş, bugünün harika olacağını müjdeler gibiydi. Kış günlerinde güneşin apayrı bir yeri vardır zaten benim için. Giyindim, hafif bir makyaj yaptım, kocama sıkı sıkı sarıldıktan sonra onu yolcu ettim, koca bir tabak müsli yedim. Öğle yemeği için karşıda uzun zamandır görmediğim bir arkadaşımla buluşacaktım. Mutluydum, keyifliydim. Yaşadığım an ve o anda bulunduğum yer için hayata şükranlarımı sundum.

Hayatta beni ödüllendirmekte gecikmedi. Daha apartmanın kapısından çıkmadan sokaktan gelen bir akordeon sesi beni sarıp sarmalayıp ruhumu daha da bir hafifletti.Bahçedeki kedi ile yanyana kıpırdamadan, an’ın büyüsünü bozmaktan korkarak, şarkının bitmesini bekledik. Şarkı tanıdık geldi ama çıkaramadım. İnsanı hayatı dolu dolu yaşamaya çağıran harika bir melodiydi ve o anda önemli olan da oydu.

Akordeoncuya teşekkür ettim, ellerinize sağlık dedim ve ufak bir bahşiş verdim. Yola çıktığımda köprü yolu her zaman olduğu gibi tıkalıydı, ama ne gam, trafik tamamen dursa bile umurumda olmayacaktı. Radyodan gelen müzik, ve beni sıcacık ısıtan güneş, o an sadece onlar vardı. Bir süre sonra güneşe, gözlüklerin ardından bakmaya bile dayanamadım, kaldırıp attım.

Görünüşte herşey harikaydı ama zaman zaman içime dönüp baktığımda, garip bir hüzünün büyümekte olduğunu farkettim ve bir süre sonra hafiften tadım kaçmaya başladı. Neler oluyor böyle bana diye düşündüm, bulamadım. Hüzün ise orada durmaya devam etti.

Eğer farkında olursanız, insana meditasyon yapmak için büyük imkanlar sağlayan İstanbul trafiği sağ olsun, önce nefesime odaklandım sonrada hüzünün yerleştiği karın bölgemin arka taraflarına. Her nefes verişimde bir parçasını koparıp atmaya çalışırken birden ne olduğunu anladım.Benim içim neşeyle dolup taşarken, akordeoncuyla göz göze geldiğimizde, onun gözlerinde gördüğüm bıkkınlık, belkide kızgınlıktı içimdeki hüzün.O an üzerinde hiç durmamıştım ama o benim içime gelip yerleşmişti işte..

Kimbilir neler oluyor hayatında diye düşündüm. Ekonomik sıkıntılar almış başını gidiyordu, pek çok insanın evine ekmek götürmekte çok zorlandığı günlerdeydik. Belkide umarsız bir hastalık vardı ailesinde, tahmin etmekten vede yardım etmekten öylesine uzaktım ki.. Kendi mutluluğumdan utanır hale geldim.

Dönüp yine nefesime odaklandım, düzelmeye çalıştım ama bu sefer işe yaramıyordu. Sonra uzun uzun okuyup, dinlediğim halde anlamını gerçekten kavrayamadığım bir çalışma geldi aklıma. Tüm dinlerde ve Budizm’de yaşayan tüm varlıklara merhamet göstermek huzura, mutluluğa, aydınlanmaya, özgürleşmeye giden en önemli yollardan biridir. Önerilen çalışma ise, her sabah evden çıktığımızda rast gele seçtiğimiz 10 kişiye, o an her ne sorunları olursa olsun, içimizden iyi bir gün geçirmelerini dilemekti.

Zaman zaman, aklıma geldikçe uyguladığım bir çalışma olsa da, o ana kadar üzerinde çok fazla kafa yormamıştım, hatta anlamsız bile gelmişti. Ama işte bugün içime dönüp, akordiyoncunun gözlerini yeniden bulduğumda onlara gerçekten baktım ve anladım. Sonrada her ne olursa olsun bugün akşam eve, gözlerinde yumuşak bir ışık ve dudaklarında hafiften bir tebessümle dönmesini yürekten diledim. Farklı bir boyutta birbirimize dokunduğumuz, bir olduğumuz, bir andı, ve bir farklılık yarattığıma inandım. O ana kadar yaptığım çalışmalarda kimseye yüreğimin gözleriyle bakmayı becerememiştim.Sonrasında içimde çöreklenen hüzün yavaş yavaş çözülmeye, dağılmaya başladı. Baktım ki bu işi becerdim, sonrasında o hızla 9 kişiye daha keyifli bir gün geçirmelerini diledim.

Sonra ne mi oldu? Hayatta beni renk renk balonlarla ödüllendirdi. Arabamı otoparkta park etmeye çalışırken, baktım ki hemen yanıma bir araba daha park etmeye çalışıyor. Veeee, sadece sürücü koltuğu hariç arabanın içi tamamen renk renk balonlarla doluydu. Var mı böyle güzel bir görüntü… Bonkörlüğüm üzerinde olsa gerek, benim şaşkın bakışlarıma, utangaç bir gülüşle karşılık veren sürücüye de harika bir gün geçirmesini diledim. Oldu 11 kişi.

Harika fotoğraf flickr-kolouker'den - Ona da harika bir gün diliyorum :))

Enerji = Mutluluk

2009-01-14T07:26:00.000-08:00

Güneşin kendini özlettiği, gri ve ıslak günlerin hüküm sürdüğü şu sıralar zaman zaman sizde enerji düzeyinizde düşüklük hissediyormusunuz? Benim gibi sabah kalktığında güneşin parlak ışıkları ile doğal yoldan günlük gerekli enerjisinin yarısını anında depolayabilen biriyseniz, bu günler biraz zor geçiyor olabilir. Mutlu, keyifli, tutkulu, hayal ettiklerimize koşar adım ulaşmak, dolu dolu yaşamak için enerji düzeyimizi yükseltmek zorundayız.

İşte enerji düzeyimi yükseltmek için kullandığım benim 4 maddelik küçük reçetem:

1) Yediklerimize, içtiklerimize dikkat etmek: Daha çok sebze meyva, daha çok yeşil çay,daha çok bitkisel çaylar, bol bol su, vitamin takviyesi. Sabahları güne enerji yükleyerek başlamak için müsli, ve taze sıkılmış bir bardak portakal suyu.

2)Hareket: Biliyorum spor yapmak her zaman kolay olmuyor, vakit zor bulunuyor ama biraz ekstra çaba ve yaratıcılıkla mümkün. Ve havalar soğuk olsa da, yağmurlu olsa da, sıkı sıkı giyinip, bir de renkli kocaman bir şemsiye alıp illaki yürümek..

3)Enerjisi yüksek insanlarla beraber olun: Karamsar, negatif, sürekli ondan bundan şikayet eden insanlarla beraber olduğunuzda enerjinizin emilip gittiğini hissediyormusunuz? Enerjisi yüksek, olumlu insanlarla zaman geçirmek, bizimde enerji düzeyimizi de yükseltecektir.

4)Enerji ikamesi: Halihazırda enrjimizi bloke ettiğimiz alanlardan, açığa enerji çıkarabilmeliyiz. Evimizdeki ve zihnimizdeki fazlalıkları, zamanı geçmiş her tür emtea'yı süpürüp atıp, hayatımızda yeni boş alanlar yaratabilmeliyiz. Dolapları yıllardır istila eden, bir gün nasılsa kullanacağız diye tuttuğumuz bir dolu eşya, hatırası olduğunu düşündüğümüz için bir türlü kıyıp atamadığımız yığınla vırtı zırtı... Kullanmadığımız eşyaları ihtiyaç duyabileceklere dağıtmak, hatıraların en güzellerini ise zihnimizde biriktirmek ve geleceğe odaklanmak sonuçta hayatımızı basitleştirirken, enerji seviyemizide yükseltecektir. Ya zihnimizdekiler..... Artık geçmişte kalmış, bugünde, şu anda değiştiremeyeceğimiz olaylar için, kızgınlıklar, kırgınlıklar için halen harcamakta olduğumuz enerjiyi, şimdideki projelerde kullanmak daha akıllıca ve verimli olmaz mı? Kısaca sıkı bir temizlik, hem evimizde, hem zihnimizde....

Maymun zihin

2009-01-10T00:57:00.000-08:00

Nasıl hesaplamışlar bilmiyorum ama zihnimiz günde ortalama 20.000 farklı düşünce üretiyormuş. Uykuda olduğumuz saatleri hesaba da katmazsak tek kelime ile heba oluyoruz demektir. Meditasyon öğretilerinde sürekli ağaçtan ağaca atlayan maymunlardan esinlenerek, zihnimizin bu olağan halini maymun zihin olarak nitelemişler.

Asıl inanılmaz ama doğru olan ise tüm bu düşüncelerin neredeyse tamamının artık bitmiş gitmiş olan bir geçmiş ya da henüz var olmamış bir gelecek hakkında olmasıdır. Olabilecekler için endişelenir, bizi heyecanlı, çaresiz, tutkulu, öfkeli, kırgın ve korkak hissettiren binlerce şey düşünür ve hatta kendi kendimizle de konuşuruz, ve tüm bunlar olup biterken ne olur biliyormusunuz, tek gerçekolan ve herşeyin oluştuğu o an, yani şimdide olanlar bilinçsizce elimizden kayıp gider.

Düşüncelerimiz hareketlerimizi, verdiğimiz kararları belirler, yaşadığımız hayatı, kim olduğumuzu şekillendirir. Ama bu düşüncelerin olduştuğu ortamı – hadi oraya maymunlar gezegeni diyelim – ne kadar tanıyoruz, hiç orayı ziyaret ettik mi, üzerindeki kontrolumüz ne kadar biliyormuyuz…

Hayalde değil de, şimdide yaşayabilme yeteneği dünyadan zevk almamızı sağlar. Dönüp dolaşıp bu konu hakkında sık sık yazacağım ama şimdilik bu yeteneği kazanabileceğimiz yer olan maymunlar gezegenine kısa bir yolculuk yapalım. Sınırlarında durup içeride olanlara uzaktan bakalım. Sonrasında bu gezegende yapacağınız yolculukların detayları, keşiflerin ve fetihlerin ne kadar olacağı ise tamamen size kalmış.

İşte size maymunlarla hemen karşılaşabileceğiniz bir yol: Sessiz, sakin kalabileceğiniz bir yer bulun, rahatça oturup gözleriniz kapatın ve sadece aldığınız ve verdiğiniz nefese odaklanın. Bir süre sonra aldığınız nefeslari bir den başlayarak saymaya başlayın, her ne olursa olsun aklınızdan bir düşünce geçtiğinde, yani bir maymun zıpladığında durun, onu fark edin ve tekrar başa dönerek bir den saymaya başlayın. Ve hoşgeldiniz maymunlar gezegenine..

Bu yılı hayatımın en güzel yılı yapmaya karar vererek yola çıkan bana gelince… Şimdilik birkaç tane iri maymun yakaladım, ehlileştirmeye çalışıyorum ama çoooook direniyorlar.

Kelimelerin Gücü

2009-01-01T02:01:00.001-08:00

Yeni yılın ilk günü. Hangimizin içinde yeni bir başlangıç yapma ve bu yılı diğerlerinden daha iyisi yapma isteği yok ki..

Kilo vereceğiz,sigarayı bırakacağız, arkadaşlarımıza ailemize daha fazla zaman ayıracağız, ev değiştireceğiz, iş değiştireceğiz, daha çok kitap okuyup daha çok seyahat edeceğiz, parasal durumumuzu konntrol edip, bütçemizi dengeleyeceğiz, kredi kartı borçlarını bitireceğiz, yeni bir sevgili bulacağız,kendimizi geliştireceğiz, resim yapacak, yeni bir dil öğrenecek, daha huzurlu ve mutlu bir insan olacağız vs vs.. ve daha kim bilir neler neler..

İşin ilginç tarafı yeni yılın ilk günlerinde tüm bunları gerçekleştirebileceğimiz konusunda kendimize olan güvenimiz tamdır. Kararlıyızdır, işte bu yıl o muhteşem yıl olacak ve biz kendi küllerimizden adeta yeniden doğacağızdır. Ama aradan 1-2 gün geçince verilen tüm kararlar önce soluklaşmaya, sonrada unutulmaya başlar ve yine birbirinin aynı günleri, hep aynı bahanelerle, eski alışkanlıklarımıza sarılmış bir biçimde yaşayıp gitmeye devam ederiz.

İşte bu noktada bize yardımcı olabilecek şey kelimelerin gücüdür, yazmanın gücüdür. Düşünceler, hayaller kelimelere dönüşüp kağıda dökülünce daha somutlaşır ete kemiğe bürünür.

Yıllardır çantamın olmazsa olmazlarından biri küçük defterlerdir. Her fırsatta yenilerini satın alır stoklarımı arttırır, yine her fırsatta arkadaşlarıma hediye etmeyi çok severim.

İşte hayatınızın en güzel yılını yaşamaya başlamak için benden size küçük bir tavsiye. Bugün, yarın, yada önümüzdeki günlerden birinde kendinize özel bir zaman ayırın ve nasıl bir insan olmak istediğinizi hayal edin, sonra kağıdı kalemi elinize alın, ama hayallerinizi yazmadan önce yapılacak bir şey daha var. Hayallerden, beklentilerden önce sahip olduklarınızı, şükran duyduklarınızı madde madde yazın. Bu aileniz, sağlığınız olduğu gibi, bilgisayarınız, ya da giymekten mutluluk duyduğunuz o harika kazağınız da olabilir.

İşe birazda oyun katmak için, ben o yıl kaç yaşındaysam, o kadar maddeyi alt alta defterimin ilk sayfalarına sıralamaya başlarım. Sonraki günlerde defterimi her açtığımda, ilk okuduklarım onlar olur. Sahip olduklarımızın kıymetini bilmenin, şükran duymanın mutluluğun anahtarı olduğuna tüm kalbimle inanıyorum, çünkü sahip olduklarımızın kıymetini bilmiyorsak, neye sahip olursak yada ne kadar çok şeye sahip olursak olalım, mutlu olamayız.

Sonra başlayın bu yıl için hayallerinizi sıralamaya. Kulağa ne kadar çılgınca gelirse gelsin yazın, kelimelerin gücüne inanın.

Sonraki günlerde defterinizi yanınızdan ayırmayın, her gün en azından bir kez açmayı deneyin. Önce şükran duyduklarınızı mutlaka okuyun, sonra hayallerinize bir göz atın, günlerin koşturması arasından yitip gitmelerine izin vermeyin. Sonra yazmaya devam edin, kimi zaman size ilham veren satırları yazın, şiirlerden notlar alın, bazende resimler yapın yada yapıştırın. İsterseniz mini bir günlük haline getirin. Günlük tutmak inanılmaz bir terapidir. Sonuçta yavaş yavaş hayatınızın en güzel yılının kitabını oluşturmaya başlayın.

Ben bu yıl işi biraz daha ileri götürdüm. İçimdeki, bir zamanların ha bire bütçeler hazırlayan bankacı kadını mı uyandı nedir, sayılabilir hedeflerimi aylık tablolar haline getirdim. Her ay sonu kendi kendimle performans değerlendirmesi yapma niyetindeyim..

Yeni yılın bu ilk gününde hepinize mutlu yıllar ve umarım bu yıl hayatınızın en güzel yılı olur.

Grady Bankhead

2008-12-24T09:44:00.000-08:00

Hayata dair, bazen öyle ummadık yerlerden veya kişilerden ilham alırız ki,kendimize de şaşarız, hayata da. Grady Bankhead, Amerika’nın Alabama eyaletinde, ömür boyu hapse mahkum olmuş, iri yarı zenci bir Amerikalı.

5 yaşındayken, bir gün annesi 3 yaşındaki kardeşi Danny ve ona en güzel giysilerini giydirir. Araba ile şehir dışına çıktıktan sonra, iki kardeşi kırlık bir bölgede terkedilmiş bir evin varendasına bırakarak kendisini beklemelerini ister. İki kardeş bütün gece beklerler, sabah olunca bir su birikintisinin içinde buldukları ölü bir kuşu yemeğe çalışırlar. Çocukların bulunması birkaç gün sürer. Kalbi zayıf olan Danny, bu olaydan kısa bir süre sonra ölür. Grady yıllarca kardeşinin ölümünden kendini sorumlu tutar. Annesini bir daha görmesi ise yıllar sonrası olur. O sırada idam mahkumları için hazırlanan özel bir tesiste idam sırasının gelmesini beklemektedir.

8 yıl idam günü bekledikten sonra, dava aşamasındaki bir detay nedeni ile cezası af şansı olmaksızın ömür boyu hapise çevrilir. Suçu, silahlı bir soygun sırasında, tetiği çeken o olmamasına rağmen, cinayete iştiraktir.

Ben, Grady’i Dhamma Kardeşleri adlı, hapisanede verilen meditasyon eğitimlerini konu alan bir belgeselde izledim. ‘ Burası benim evim, gidecek başka yerim yok. Yaşamımdan, yaşadığım yerden memnun değildim. Evimin güzel ve huzurlu olmasını istiyordum. Bir şeyler yapmam gerekiyordu ama anladım ki, çevremi değiştirmeden önce kendimi değiştirmem gerekiyordu ve meditasyon yapmak, bu değişimi yapmama yardımcı oldu’ diyordu.

Hangimiz zaman zaman, hayatımızdan, sorumluluklarımızdan şikayet edip, kaçıp gitme, yepyeni bir hayata başlama fantazileri kurmuyoruz ki.. Gerçek hayatta , kaçıp gidip yepyeni bir hayata başlamak olasılığı olmadığı içinde , çoğu kez şikayet edip mutsuzluğumuza mutsuzluk katarak yaşayıp gidiyoruz. Oysa çoğumuzun hayal bile edemediği bir hayatı yaşamış ve 20 yıldır da evi hapishane olan Grady’nin dediği gibi, tüm bunların çaresi kendimizi değiştirmekten geçiyor. Çok mu zor? Evet, ama istedikten sonra imkansız değil.

Birkaç yıl önce Grady’nin kızıda bir cinayete kurban gider. Bir yandan kızının yasını tutarken, bir yandan da avukatını arayarak, idam cezasına çarptırılan suçluya yardım etmesini ister.

O bunları anlatırken, ben ekrandan bana yansıyan son derece huzurlu ve kendisi ile barışık bu ‘azılı’ suçluyu hayranlıkla seyrediyordum. O ise ‘ hiçbir şey kalıcı değildir, her şey değişir, sakin olun, ne yaşadığınızı anlayın, kabul edin, geçip gitmesine izin verin ve hayatınıza devam edin’ diyordu.

Kaynak: Belgesel- Dhamma Brothers, direktör : Jenny Philips

Fotoğraf: imdb.com

Yola çıkma zamanı

2008-12-20T07:59:00.000-08:00

Orhan Pamuk ' Bir gün bir kitap okudum ve bütün hayatım değişti' diye başlamıştı Yeni Hayat romanındaki kahramanının yolculuklarına.

Tıpkı onun gibi bende bir gün bir kitap gördüm ve hayatımı değiştirecek bir yolculuğa çıkmaya karar verdim.

Kitabı aldım ama okumadım çünkü beni bu karara iten sadece başlığıydı. ' The Best Year of Your Life - Hayatınızın En Güzel Yılı '. Kitap neredeyse bir yıldan fazladır masamın üzerinde duruyor. Yazarı Debbie Ford, inci gibi beyaz dişleri ile sürekli bana gülümseyerek, hadi artık oku beni diyor ama ısrarla okumuyorum. Bu uzun yolculuk sırasında bir gün mutlaka okuyacağım ama şimdilik adının verdiği ilham bana yetiyor. Bu yılı bende hayatımın en güzel yılı yapmaya kararlıyım ama bu benim yolculuğum olmalı, Debbie Ford'un ki değil...

Mavilimon'da çıktığım fiziksel yolculukları uzun uzun sizlerle paylaşıyorum. Şimdiki çok daha zorlu bir coğrafyada yapılacak, ve umarım dönüşü olmayacak bir yolculuk olacak. Ama yinede kararlıyım, bu yılı hayatımın en güzel yılı yapacağım.